Kaybolduk.
Hayattaki her şeyden daha çok var olduğumuzu düşündüğümüz bir anda kaybolduk.
Korkularımızla, içimizdeki şeytanla.
Düşün çocuk!
Var etmeye çalıştığın her şeyi, zevk alarak nasıl yok ettiğini.
Ruhunu, varlığı meçhul olana nasıl sattığını.
Yüreğindeki ağrıyı, içindeki pişmanlığı.
Kaçıp da kurtulamayışını!
Bile isteye canını acıtan prangaları bileğine bağlayışını.
Çok geç!
Zevk aldığın acıdan korkmaya, yorulmaya başlamak için çok geç.
Binlerce emek sarfettiğin bu yolu değiştirmek için çok geç.
Ektiğin kaktüs kendini kurutana, senden kurtulana kadar yapacağın her şey için çok geç.
Eksik bir ruhtun sen.
Israrla var olmaya çalışan, yavaş yavaş kaybolan.
Bir daha asla var olamayacak olan.
Yitik, mavi beyaz bir düş, bir yorgunluk rüyası
#mehmetkuloglu #eddergi