Mehmet Gezer
@Mehmet_gezer
"Kusur benim imzamdır."
Polis
45 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
SİYAH KAN...
Kızıl Nehirler'den sonra Grange'nın bir kitabını daha okumak isteyişimin ne kadar doğru bir karar olduğunun sevinci içerisindeyim.Sanırım kurgu-aksiyon-gerilim üçlemesi ancak bu şekilde mükemmeliyete kavuşturulabilirdi.
Kitabın ilk 150-200 sayfası katilin amacını ve gazetecinin onun amacını nasıl elde edeceğini merak etmekle geçiyor.Sonra bi 350. sayfaya kadar açıkcası sıkılmaya başladım ve sonununda sıkıcı bir şekilde biteceğini düşünmeden edemedim.Fakat 350 den sonra kitabı nasıl bitirdiğimi anlayamadığımı itiraf etmeliyim. Müthiş bir kurgu, müthiş bir aksiyon...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Mine, ablan bu sabah gitti, " diyorum
"Gitmedi," diyor. "O içeride uyuyor."
Bir sen eksiksin, diyorum içimden.
"Nerede uyuyor Maria?" diyorum.
İkircimsiz bir tavırla apartmanın giriş katını gösteriyor.
"Orada."
...
Merdivenlere yığılıp kalıyor.O gece alt kattan bir şeyler almak için aşağıya inen Maria, Mine'yi yerde yatar vaziyette görünce babasının avladığı tavşanları yaptığını ona da yapıyor.Uyuması için onu buzdalabına koyuyor.."Hayır," diye söyleniyorum."Hayır, olamaz."
...
Akıl almaz bir son, akıl almaz bir son...
...
Katili en başından beri tahmin etmiştim. Ama diğer gelişen tüm olayları kesinlikle tahmin edememiştim. Grangenin bu olay örgüsünü yazmasına hayran kalan kesinlikle bi ben değilimdir herhalde.
Katil demek istemiyorum çünkü o en başından beri masumdu. Hangimiz onun yerinde olsak o canilerden bir şekilde intikam almak istemezdik. Hangimiz o duruma yıllarca katlanabilir ki. Bence hiçbirimiz.
En çok üzüldüğüm nokta ise başkomiser Niemans'ın ölümü. Keşke öyle bitmeseydi. O adam yaşamalıydı. Judiht'te yaşasaydı. Kaçmasına izin verseydi, çözemedik, bulamadık deselerdi. Bilmiyorum ben böyle Bi son beklemiştim.
Her şeye rağmen günün birinde tekrar okumak istediğim bir kitap. Tek solukta, bir yudum su içer gibi okumak istiyorum bir daha...
Asıl sefiller vicdanı ve adaleti olmayanlardır!!!
Bazı insanların hayatı, kaderi, " kara " kalemle yazılır. Öyle gerçekten ve bu kitap bunu çok iyi bir şekilde anlatmış. En çok üzüldüğüm yer jan valjianın kozet evlendikten sonra mariusa geçmişini anlatıp ( kötü tarafını) kozetten uzaklaşması oldu. Kozet bunu haketmemişti. Ama vicdanı ona bu şekilde emretti. Bi de bu yönden düşünmek lazım. Bazen yapılan kötü bir şey yaptığın tüm iyi şeyleri götürür. Herkes yaptığın o kötü şeye odaklanır. Seni onunla idam ederler. Malesef ana karakterimiz valjian bu duruma dehşet verici bir şekilde düştü ve bütün hayatını bu durum esir aldı.
