"Neden hiç mutlu değilsin Zeze?"
"Neden mutlu olmalıyım?"
"Çünkü dünyaya bir kere geliyoruz."
"İyi ki bir defa geliyoruz Portuga."
"Neden?"
"İkinci bir hayatı kaldıramazdım.".
The and
Grangé'nin kaleminden okuduğum ilk eser oldu.
Devamının gelirmi büyük ihtimalle...
Kitap için düşüncelerime gelirsek:
300 küsür sayfa olduğuna bakmayın dopdolu zihninizi yoran çılgın bir hayal gücü , harika bi kurgu ve detay var. Bazı yerlerde gerilim dozu yükseliyor meraktan elinizden bırakamıyosunuz ama dediğim gibi aralıksız okunmuyor çünkü yoruyor ama kurguya, sona diyecek yok.Adam sonu müp yazmış .
Uzun zaman sonra soluksuz okuduğum,
Okuduğum en iyi polisiye-gerilim türünden bir eser oldu.Her detay o kadar muhteşem işlenmiş ki âşık olmamak elde değildi.
Türü seviyorsanız mutlaka tavsiyemdir.
İyi okumalar
Jean-Christophe Grangé
İnsan;
Aşk uğruna yola düşünce,
Köprüden geçermiş o kıldan ince...
Duyar inanmazdım
Başa gelince anladım köprünün var olduğunu...
Falına baktılar ayrılık varmış.
Sevgiler tükenmiş, selamlar kalmış
Duydum bana sevgin dünya kadarmış
Anladım dünyanın dar olduğunu
Gel yalanlar söyle, seni sevdim de
Gidiyor olsan da sana geldim de
Doğruyu söyleme günün birinde
Söyleme ellere yar olduğunu...
Yıldız Kenter