Çocuk kalbinin, çocuk ruhunun bağdaşamadığı her şeyi reddettin. İşte beni teselli eden de budur. Bir şimşek gibi yaşadın sen. Bir defa çaktın ve söndün. Şimşeği çaktıran göktür. Ve gök ebedidir.
Ne var ki saatler dik kafalıydı, onları övgülerle, ricalarla, altınla kovalayıp koşturmak mümkün değildi, yuvarlak parkurda uykulu uykulu ilerliyordu ancak.
Ertesi gün bu kristal gibi saf, şen saatlere karanlık bir damla misali keyifsizlik karışmıştı bile. Uyanmak bile acı vericiydi; İnsan rüyadan yoksun bir uykunun karanlık gecesinden paldır küldür günün içinde yuvarlanıyordu...