Bir ruh,ancak bir benzerini bulduğu zaman ve bize ,bizim aklımıza,hesaplarımıza danışmaya lüzum bile görmeden,meydana çıkıyordu...Biz ancak o zaman sahiden yaşamaya,ruhumuzla yaşamaya başlıyorduk. O zaman bütün tereddütler,hicaplar bir tarafa bırakılıyor,ruhlar birbirleriyle kucaklaşmak için,her şeyi çiğneyerek,birbirine koşuyordu...
Hayat ,çatlak bardaktaki suya benzer içsen de tükenir içmesen de bu yüzden hayattan tat almaya bak çünkü yaşasan da bitecek yaşamadan da ..
Neyzen Tevfik