“Çünkü bir insanı etkilemek ona kendi ruhunu vermektir. Etkilenen kişi artık kendi fikirleriyle düşünemez, kendi tutkularıyla yanıp tutuşamaz hale gelir.”
"Patron," dedi, "taşların, çiçeklerin, yağmurun söylediklerini bir bilseydik! Belki bağırıyorlardır, bağırıyorlardır bize de işitmiyoruzdur. Nah işte, tıpkı bağırdığımız halde, onların da bizi duymadığı gibi. Dünyanın kulakları ne zaman açılacak patron? Ne zaman gözlerimiz açılacak da göreceğiz? Taşlar, çiçekler, yağmur ve insanlar, kucaklarımız ne zaman açılıp birbirimize sarılacağız?
Sayfa 117 - Can Yayınları, (Çev: Ahmet Angın)·Kitabı okudu
Şairler bana, yalan avına çıkmış avare çocukları hatırlatıyor. Romancılar ise, hayatta
bana aynı felaketler veya gülünç çılgınlıklar içinde gözükseler, yanlarından istavroz görmüş şeytan gibi kaçacağım insanların hikâyelerini anlatıyorlar.