Melisa Kesmez'in o akıcı dili bu öyküde de kendini hissettiriyor.
Bir kadının yıllarını sevdiği adamla geçirirken kendini keşfedememesi, rutin hayatının içinde huzurlu ama renksiz geçen günlerini bir kayıp ile farketmesi, ve sonrasında yola düşmesi, yolun onu bilinmezlere ve alıştığından farklı rotalara yönlendirmesiyle, o yolda renklenmeye, çiceklenmeye başlamasının tatlı hikayesi.
"Bir şey mi arıyorsunuz acaba? " ...
"Sahiden bilmiyorum" dedi, "belki de bulunca anlayacağım onu aradığımı."(sfy 69)
“Aile sanıldığı kadar tesadüfi bir şey değildi, kuradan çıkmıyordu, onu bulman veyahut oturup kendi ellerinle yapman gerekiyordu."(syf 114)