Bir ruh, ancak bir benzerini bulduğu zaman ve bize, bizim aklımıza, hesaplarımıza danışmaya lüzum bile görmeden, meydana çıkıyordu... Biz ancak o zaman sahiden yaşamaya, - ruhumuzla yaşamaya- başlıyorduk.
.....Demek ki, tehlikeleri hissetmeksizin gelecekteki tehlikeleri bilmek tek başına bir anlam ifade etmiyor. Sonunda felaket gelip çatınca, "Ah bilebilseydik," derler. Halbuki bilmiyor değillerdi. Biliyorlardı ana hissedemiyorlardıbve bu yüzden bilgileri onları harekete geçirmek için yeterli olmuyordu. Mesele İrade olunca eyleme geçmeyen bilginib bir kıymeti yoktur maalesef.