Melike
@Melodamelo
Ankara
19 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Eva, zaman zaman insan saçından sürüklenmekten hoşlanabilir. İnsan ruhu böylesine ters olabilir. Saçından çekilip vadilere indirilebilir, dağlara çıkarılabilir ve birisi neler olduğunu sorduğunda sevinçle yanıt verebilir: 'Saçlarımdan sürükleniyorum! ' Karşısındaki, ' Kendini kurtarmak için sana yardım etmeyeyim mi? ' diye sorarsa alacağı yanıt, 'Hayır, ' olur. 'Nasıl dayanıyorsun? ' diye sorulursa da, 'Dayanıyorum, çünkü saçımı çeken eli seviyorum, ' diye yanıt verir...
Reklam
Nora neredeyse bütün hayatı boyunca böyle hissetmişti. Her şeyin ortasında. Hangi yöne gideceğini bilemeden çabalamış, çırpınmış, yalnızca ayakta kalmaya çalışmıştı. Pişmanlık duymadan hangi yolda devam edeceğini bilememişti.
Sanki güz ortasında bir dört bir yanından yapraklar dökülüyordu da, ağaç bunun farkına varmıyordu; ağacın üzerinde yağmur aşağılara süzülüyor, güneş ya da ayaz üzerinden gelip geçiyor, yaşam yavaş yavaş gerileyerek ağacın en iç kısmında alabildiğine dar bir bölgeye sıkışıyordu. Ama ağaç ölmüyor, ağaç bekliyordu.
Sefaletinizi yaşarken mutsuz ya da mutlu olabilirsiniz. Özgürlüğünüz, işte bu seçimi yapmaktan ibarettir.
Reklam