Muhammet
@Mem_6521
Zaman MevsimiŞiir
Çok değerli Güven hocamın ilk göz ağrısı bu kitapta;Coğrafyayı, kadını, kaderi ve kederi özenle seçilmiş sözcüklerle tanıyacaksınız.Daha kitap kapağındaki cümleyle insanı garip bir ruh haline büründüren zaman tanımı"Zaman,insanların insanlardan bir şeyler çalarken kullandığı bavuldur." kitaptaki özgün düşüncelerin sadece fragmanı sayılabilir.Tabi asıl evrendeki sanatı-biyoloji- ile şiir sanatını bazı yerlerde harmanlamasa olmazdı.Örneğin şu dörtlüğü;
"Ömür dediğin rakamlar arası bir tire,
Kafes altında kurulu saat,
Ne zaman durur kim bile.
İnsan dediğin bir damla su, iki hücre."
Bize çok güzel bir örneğidir.Bazı şiirlerinde de eşitlik eşitlik diye bağırır. Bize aslında herkesin eşit olduğunu anlatır durur.Gerçeği anlayacağımız günü de bağırır. Bu günü şöyle güçlü bir benzetmeyle tanımlar"Cepsiz elbiselerin provasında yürüdüğümüz gün". Bu değerli kitabı herkese önerir ve hocamın başarılarını dilerim:)
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kendi varoluşunu keşfeden bir adam.Nesnelere bakışınızı değiştirecek bir kitap.Felsefik yaklaşımlarla kafanızın en ücra köşesine ulaşan sözcükler.Böyle bir yapıt arıyorsanız Bulantı mükemmel bir tercih.Kitap genel olarak kahramanımızın kendisiyle konuşmaları şeklinde ilerliyor.Bazen bulunduğunuz bir ortam aniden tuhaflaşır ve hiçbir şeyden zevk alamadığınızı düşünürsünüz ya işte o an bulantı gelmiş olur.Yani var olduğunuzu anlarsınız. Nesnelerden iğrenir, her şeyin nedenini kavramaktansa var olduğunu kavrayıp onun aslında sadece bir varoluş olduğunu anlarız Sarte amcanın düşüncelerine göre.
Oblomov...Belki de okuduğum en yabancı ve aynı zamanda en tanıdık karakter.Bir ay kadar kısa bir sürede yazılan bu kitap bir devrin-bir devirle sınırlandırmamak gerek şayet hâlâ geçerli-detaylı fotoğrafını bize gösterir.Bir karakterle ne çok şeyin anlatılabileceğinin büyük bir kanıtı.Karakterimiz sürekli erteleyen,hevesi kalmamış ancak belli durumlarda yaşama ateşi tutuşan ve ne yazık ki bu ateşi diri tutamayan biri.Yüz elli yıl önce yazılmış ama hâlâ var olan bir yapı.Bir hastalık.Adı da Oblomovluk.Aşk ve dostluk gibi kadim duyguların bile iyileştiremediği bir hastalık.Kitap kabaca bu şekilde.Aynı zamanda kitaptaki iki mühim karaktere bakacak olursak:Ştolts:Oblomov’un çocukluk arkadaşı ve aynı zamanda en yakın dostu.Ştolts ideal bir insan timsalidir:Zeki,eğitimini iyi almış ve hayatı seven bir karakter.Olga ise gençlikten yetişkinliğe evresinde Oblomov’la tanışmış,birlikte bir çok engelin üzerinden gelmelerine rağmen,Oblomovluğun üzerinden gelemeyen biri.Oblomovluk asla düzelemeyen bir yaşayış tarzı çünkü:Oblomov küçüklükten bu şekilde yetiştirilmiş,yetenekleri köreltilmiştir.Oblomov kendisini ifade edemez ve bunu bilinçli olarak yapmaz.Oblomovluk hastalığının asıl tehlikesi de buydu.Vurdumduymazlığın bilinçli bir alışkanlık haline gelmesi...
1984Düşünce
Hani korkunç bir kabus görür ve uyanırsınız ya.Sonra da belli bir süre etkisinde kalırsınız.Bu kitap da aynı şekilde tesir ediyor insana.Fakat farklı noktaları var kitapla kabusun.Uyandığınızda kabus olduğunu farkedersiniz ve olaylar silinir zamanla aklınızdan.Ama Orwell’in kabusu öyle değil.Tedirgin edici bir gerçeklik payı var ve bitirdiğinizde kitabı, bunun geçici olmadığını;aksine geleceğin bir fragmanı olduğunu anlarsınız.Orwell’in gerçekçi anlatımıyla pekiştirilen bu fragman ruhu olduğu kadar bedeni de sarıp sarmalıyor. Kitabın karamsar olduğunu düşünenler olabilir fakat bu gerçeği yansıtmıyor.1984 gelecekteki distopyada umudun asla var olmadığını öğretir bizlere.Örneğin şu cümlesi”Hani, çok güçlü bir akıntıya karşı yüzmeye çalışırken birden vazgeçip kendini akıntıya bırakırsın ya, öyle bir şeydi işte.”bize açıkça o umutsuzluk ve yılgınlığı gösterir.