Andreas gülümsüyor.
''Beethoven'ın sonatını çal... çal hadi...''
Ama kız tekrarlıyor çaldığı şeyi: ''Seninle göklerin yedinci katında dans edebilirim; aşkın yedinci kat göğünde...'' Bunu yavaş yavaş, karanlık şu anda açık perdelerin arasından odaya nasıl doluyorsa öyle çok yavaş çalıyor. Bu dokunaklı hafif müzik parçasını fazla duyarlığa kaçmaksızın çalıyor, garip şey... Ses sert çıkıyor, hemen hemen noktası noktasına bir ton vererek, hafiften çıkıyor; bu genelev piyanosundan bir klavsen meydana gelmiş gibi.