Mengi
@Mengi_
Veee derim ki : Bakış barik-i hulleb,sevdâ ise dîl içinde mâlâyâniyât -ı hevâ oldu ,ey yâr bu devr-i rezilânede ...!
anitsayac.com
Bir Goethe Başyapıtı:·144 syf.·Edebiyat
8/10
2020 32. kitabı
İncelememe başlamadan evvel, kitap ile alakalı verdiği güzel bilgiler için 
Mengi hanıma teşekkürü bir borç bilirim. Zira onun verdiği bilgiler vesilesiyle kitaba bakış açım değişmiş, kitaba olan alakam daha farklı bir boyuta evrilmiştir. Var olsun!
Johann W. Von Goethe'nin okuduğum ilk eseri. Aynı zamanda yazarın da ilk romanıymış. İki haftada yazmış bu eseri Goethe. Açıkçası mektup-roman tarzında eserleri fazla okumamıştım. Kendi alanında oldukça başarılı bir eser. Kısaca değinirsek; Wether adında bir gencin nişanlı bir bayan olan Lotte'ye olan imkansız aşkını ele alıyor. Ve sonunda da Wether intihar ederek hayata veda ediyor. Biz bu hikayeyi yazarın bir süre mektuplaştığı kurgusal arkadaşı Willhelm'e gönderdiği mektuplardan öğreniyoruz. Roman mektuplar şeklinde yazıldığı için midir bilinmez ama insanda bir gerçeklik hissi uyandırıyor. Bu his ve uslup romanı akıcı kılıyor. Romanın yayınlandıktan sonra Avrupa'da birçok intihar vakası yaşanmış olması da romanının etkisini göstermesi bakımından çarpıcıdır.
Ben romanı okurken etkilendim. Fakat 1774 yılında, daha Goethe 27 yaşındayken yazılmış bir roman, haliyle günümüzde aynı etkiyi uyandıramaz. Çağımızda her gün gönül ilişkileriyle alakalı adli vakaları televizyonlarda, gazetelerde gördüğümüz için bu romandaki olaylar zinciri insanı çok da etkilemiyor. 1774 yılının Avrupa'sı için tabiki büyük bir şok etkisi yaratabilir. Bende, daha doğrusu bizim toplum kültürümüzde Werther'in yaptığı gibi nişanlı/evli bir kadına sarkmak hoş karşılanmaz ve bunun sonucu kişinin intihar etmesi insanlar tarafından neşeyle bile karşılanabilir. Çünkü yaptığı iş kötüdür, fenalıktır, haddi aşmıştır ve cezasını çekmelidir. Dolayısıyla farklı bir kültürün ürünü olması, onu bizden yapmadığı gibi etkilenme seviyemizi de düşürebilir. Anlatımın
Mengi hanıma teşekkürü bir borç bilirim. Zira onun verdiği bilgiler vesilesiyle kitaba bakış açım değişmiş, kitaba olan alakam daha farklı bir boyuta evrilmiştir. Var olsun!
Johann W. Von Goethe'nin okuduğum ilk eseri. Aynı zamanda yazarın da ilk romanıymış. İki haftada yazmış bu eseri Goethe. Açıkçası mektup-roman tarzında eserleri fazla okumamıştım. Kendi alanında oldukça başarılı bir eser. Kısaca değinirsek; Wether adında bir gencin nişanlı bir bayan olan Lotte'ye olan imkansız aşkını ele alıyor. Ve sonunda da Wether intihar ederek hayata veda ediyor. Biz bu hikayeyi yazarın bir süre mektuplaştığı kurgusal arkadaşı Willhelm'e gönderdiği mektuplardan öğreniyoruz. Roman mektuplar şeklinde yazıldığı için midir bilinmez ama insanda bir gerçeklik hissi uyandırıyor. Bu his ve uslup romanı akıcı kılıyor. Romanın yayınlandıktan sonra Avrupa'da birçok intihar vakası yaşanmış olması da romanının etkisini göstermesi bakımından çarpıcıdır.
Ben romanı okurken etkilendim. Fakat 1774 yılında, daha Goethe 27 yaşındayken yazılmış bir roman, haliyle günümüzde aynı etkiyi uyandıramaz. Çağımızda her gün gönül ilişkileriyle alakalı adli vakaları televizyonlarda, gazetelerde gördüğümüz için bu romandaki olaylar zinciri insanı çok da etkilemiyor. 1774 yılının Avrupa'sı için tabiki büyük bir şok etkisi yaratabilir. Bende, daha doğrusu bizim toplum kültürümüzde Werther'in yaptığı gibi nişanlı/evli bir kadına sarkmak hoş karşılanmaz ve bunun sonucu kişinin intihar etmesi insanlar tarafından neşeyle bile karşılanabilir. Çünkü yaptığı iş kötüdür, fenalıktır, haddi aşmıştır ve cezasını çekmelidir. Dolayısıyla farklı bir kültürün ürünü olması, onu bizden yapmadığı gibi etkilenme seviyemizi de düşürebilir. AnlatımınReklam
Sadece dinleyin.
Size derdini anlatana akıl vermeyin. Dinleyin sadece.
Samimiyet ile dinleyin. Zaten zor olanı yapıyor, acısını yeniden açıyor. Anlatsın, rahatlasın güvensin, sakinleşsin. Zaten kendisi bulacaktır ne yapacağını.
YAŞ 5 Anne ve babamın birbirlerine bağırmalarının beni ne kadar korkuttuğunu öğrendim.
YAŞ 7 Meşrubat içerken gülersem içtiğimin burnumdan geleceğini öğrendim.
YAŞ 12 Bir şeyin değerini anlamanın en iyi yolunun bir süre ondan yoksun kalmak olduğunu öğrendim.
YAŞ 13 Annemle babamın el ele tutuşmalarının ve öpüşmelerinin beni daima mutlu ettiğini öğrendim.
YAŞ 15 Bazen hayvanların kalbimi insanlardan daha fazla ısıttığını öğrendim.
YAŞ 18 İlk gençlik yıllarımın keder, şaşkınlık, ıstırap ve aşktan ibaret olduğunu öğrendim.
YAŞ 24 Aşkın kalbimi kırabileceğini ama buna değer olduğunu öğrendim.
YAŞ 33 Bir arkadaşı kaybetmenin en kestirme yolunun ona ödünç para vermek olduğunu öğrendim.
YAŞ 36 Önemli olanın başkalarının benim için ne düşündükleri değil benim kendi hakkımda ne düşündüğüm olduğunu öğrendim.
YAŞ 38 Eşimin beni hala sevdiğini, tabakta iki elma kaldığında küçüğünü almasından anlayabileceğimi öğrendim.
YAŞ 41 Bir insanın kendine olan güveninin, başarısını büyük oranda belirlediğini öğrendim.
YAŞ 44 Annemin beni görmekten her seferinde sonsuz mutluluk duyduğunu öğrendim..
YAŞ 46 Yalnızca minik bir kart göndererek bile birinin gönlünü aydınlatabileceğimi öğrendim.
YAŞ 49 Herhangi bir işi yaptığımdan daha iyi yapmaya çalıştığımda, o işin yaratıcılığa dönüştüğünü öğrendim.
YAŞ 50 Sevgi, evde üretilmemişse, başka yerde öğrenmenin çok güç olabileceğini öğrendim.