UlYa
@Menhitt
Şu anda okuduğu kitap
İnsanlar atmaca gibi, elinden tutarken bile bunu da kendisi için mi yapıyor, ne kadar yüce gönüllü olduğunu göstermek için mi elimden tutuyor diye düşünmek zorundayız
Dostoyevski bir dehadır.Müthiş bir gözlem gücü,yazma kapasitesi vardır ve ruhsal analiz abidesidir. İnsanın kaderinin tasvircisidir. Her şeyini okuyun ama Suç ve Ceza ile Karamazov Kardeşler’i okumadan roman okuduğunuzu söylemeyin.”
Ne ölüm, ne de hayat! Hiçbiri kovalamıyor beni rüyalarımda. Hiçbirinin eli bana değmiyor. Çünkü ceplerimde hiç olmadıkları kadar. Varlığıma nedensizlikten delirdim ben. Hiçbir nedeni kendime yakıştıramadığımdan. Hepsini giydim. Hiçbiri olmadı. Hepsi dar geldi. İnansaydım herhangi birine, uğruna gerekirse dünyayı kan gölüne çevirirdim. okyanuslar kırmızı olurdu. Pıhtılaşmış kanlardan siyah dağlar yükselirdi. Ama inanamadım. Bir türlü inanamadım... Bütün hayat bir ilüzyon. Benim gibi, Kayra gibi
Bir şey yaparken kendimi eksiksiz hissediyorum, ama insanın günün yirmi dört saati bir şey yapması mümkün değil. Durduğum zaman, bir şeyin eksik olduğunu hissediyorum. Bana hep yerinde duramayan biri olduğumu söylemişsinizdir, ama ne yapayım, elimde değil. Sakin sakin oturup televizyon seyretmeyi ben de isterdim ama yapamıyorum. Beynimi durduramıyorum. Bazen çıldıracak gibi oluyorum. Elime ne geçerse okuyorum, bütün bunları yapmadan edemiyorum. Sizce normal mi bu?
