İşte hayatın en güzel tarafı da buydu ; her şey olabilirdi, her ne kadar olasılıksız olursa olsun olabilirdi, olasılık dışı olan bir olay mutlaka olurdu.
Ona ihanet ettiğimi bilmesine karşın beni bir kez daha belki de son kez kurtarıyordu. O an onu bütün yüreğimle sevdim, hiç kimseyi sevmediğim kadar çok sevdim ve ona otların arasındaki yılan olduğumu, göldeki canavar olduğumu söylemek istedim.
İnsanların çok tuhaf yaratıklar olduğunu sonucuna varmayıp da ne yapabilirdim?onları düşünmekten vazgeçtim, düşünmek zorunda kalıncaya kadar da düşünmedim.
İnsanlar kendilerinden daha çok şey bilen birini çevrelerinde görmekten hoşlanmazlar.Sinirlenirler. Doğru konuşarak onları değiştiremezsin, kendileri öğrenmek istemelidir, onlar öğrenmek istemiyorlarsa bir şey yapamazsın, ya çeneni kapar ya da onlar gibi konuşursun.