Meryem
@Meriii
Puan vermedi·120 syf.·
25 günde okudu
·2016 173. kitabı
Reklam
Kitabı ablamın tavsiyesi üzerine okudum. Kitap biraz kalın ve yazıları oldukça küçük. Okurken gözlerimin ağrıdığı, etrafın bulanıklaştığı zamanlar oldu. :) Yine de hiç bitmesin istedim. :) Rusya'da yaşanan iç savaşın içinde bir aşk.. Hem tarihi hemde son derece duygusal bir kitaptı. Ruslar'ın hayli acımasız olduklarını söylemeden geçemeyeceğim. Bir aralar dizisi vardı sanırım hiç izlemedim. İyi ki de izlememişim diyorum. Çünkü öylesine dizide anlatılabilecek bir olay değil...
Shura hayatımda tanıdığım en güçlü en cesur kadın oldu. Bu kadının,böylesi bir kadının gerçekten bir zamanlar yaşamış olması, İstanbul'a gelmesi çok değişik hissettirdi ve mutlu etti.
Kurt Seyit ise beni bozguna uğrattı. Sonlara doğru okumak istemedim, sonunu tahmin edebiliyordum. Böyle bitmesini hiç istemedim. Ama sonuç olarak; bitti malesef. Kitabı okurken İstanbul'daydım ve Seyit ile Shura'nın yaşadığı hüzünler, çektiği yokluklar, paylaştıkları daha pek çok şey.. Hepsini daha bir derinden hissettim.
Ve bu da kitabı benim için çok özel kıldı.
Kader zaten bu değil miydi? Hayatın, insanın kendi arzusu, kontrolü dışındaki sürüklenişi değil miydi? Tesadüf eseri, kaderin getirdikleri hayallere uyuyorsa, "Şans" denilip geçiliyordu. Yoksa, adı sadece "Kader" olarak anılıyordu.
Seyit, bir kaç gün sonra, Mustafa Kemal Paşa ile karşılaştığında, Türkiye'nin kaderini elinde tutan bu genç adamın deniz mavisi gözlerindeki azim ve kararlılık dolu bakışlarından etkilenmeden edemedi. O'nu etrafındaki kalabalıktan ayıran sihirli bir tarafı vardı. Boyu çok uzun olmamasına rağmen, duruşu, bakışı, hali, tavrı, her şeyi ile çok özel bir insan olduğu belliydi. En büyük özelliği de, milletini karanlık günlerden aydınlığa çıkarmaktaki azmi ve inancı ve bu hususta neler yapılacağını biliyor olmasıydı.