20.IV.35
" Çok Sevgili Aliye'ciğim,
Gözlerimi kapadığım zaman senin hayalini görüyorum..." diyorsun. Ah Aliye, ben gözlerim açıkken bile hep seni görüyorum.
Derhal mektubunu bekliyorum. Bana verdiğin saadetlerden dolayı sana sonsuz teşekkürler. Yüzünden, saçlarından, dudaklarından hasretle, binlerce defa öperim sevgilim. "
Sabahattin Ali
Bazı hayatlar vardır . Yıkılsan da, ağlasanda, düşsen de yaşamak zorunda kalırsın. Güçlü olmak gerekir. Yaşantıları İnsanı en derinden sarsar, etkiler.O hayatı sen yaşıyormuşsun gibi hissettirir. Gözyaşlarını tutamazsın sel gibi akıp gider. Bu kitapta böyle birşey...Her bir cümlesinde kendi hayatıma şükrettiğim anlarım oldu. Gerçekten biz yaşamak için yaşıyormuşsuz onu anladım.
Kitaptaki alıntılar:
" Tüm insanlar aynıdır: Kendileri bir başkasının cebinden alırken yüzleri aydınlanır, gülümserler, ama kaybetme sırası onlara geldiğinde yastaymış gibi ağlarlar. "
" İnsanlar yaşlandıkların da böyle oluyorlar ; alışık oldukları yeri terk etmek istemiyorlar. "
"Bir felaketten kurtulunca ardından güzel günler gelir. "
"İnsan ne kadar şanslı olursa olsun, ölmek istiyorsa hiçbir şey onu yaşatamaz."