Veba 1947 yılında yazılan bu kitapta Cezayir oran şehrindeki veba anlatılıyor. Albert camus veba romanını yazarken sanki bugünlere mercek tutmuş ve sanki o zamanda yaşayan insanlar bu zamanda yaşayan insanlar gibi aynı düşüncelere aynı endişelere kapılmış gibiler.Salgın her zaman aynı şekilde cereyan etmis ama farklı versiyonlarla ortaya çıkmış.Çaresizlik aynı... Veba kelimesinin geçtiği her yerde bana mecazi olarak insan içindeki kötü hisleri, açılan yaraları hatırlattı.
Tutunamayanlardaki Turgut Özben'e:
Hala tutunamayan binlerce insan var ve herkesin kafası bugünlerde yazılan bu kitap kadar karışık ve bir o kadar bir bütün içinde ve sanırım senin Olric diye konuştuğun şey hepimizin içinde ... Ve sanırım hepimizin hayatında iz bırakan birer Selim Işık var. Umarım yarınlarda tutunabilen dostlarımız olsun...