Merve Güğümlü
@MerveGugumlu
Doksanlı yıllarda doğdu. Gezmek ve okumak dışında kaydadeğer bir özelliği bulunmamaktadır.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Neden ve nasıl bu kadar beğenildiğini anlayamadığım bir kitap daha. Ahmet Ümit kitapları bana; içinde 20.000 tane beylik laf bulunan bir bilgisayar dosyasından rastgele seçilip oluşturulmuş eserler gibi geliyor. Bu hissi nedense hiçbir kitabında kıramadım. Bu kitabında da ilk sayfalarda bir merak hissi duyumsadım ama bir noktada artık her sayfada sonraki sayfada neler olacağını seziyor gibiydim.
Ben tabi ki yazar değilim ancak yazarlığın tahmin edebilirim. Kariyerinde 50 üzeri kitap yazmış birinin eserini eleştirirken kendimi sorgulamıyor değilim ama bu sorgulama sorgulama sebebimi de yaratan olgu. Bir insan bir ömre 50 kitap nasıl sığdırabilir? İşte bunun cevabını da "Beyoğlu'nun en güzel abisi" kitabında görüyoruz. Bir noktadan sonra nasıl desem, evet ortada bir sütlaç var ama herkese yetsin diye fazla fazla sulandırılmış gibi. Bu seyreltik şeker, süt, pirinç ve su çözeltisi bana haz vermiyor. Tekraren bir insan bu kadar sanat üretemez, üretirse de ortaya ancak bu çıkar.
Özetle, kalitesiz ama yine, yeni, yeniden çok satmış bir kitap. Ahmet Ümit'e kabiliyetsiz demiyorum ancak keşke daha az, daha öz ve daha konsantre eser üretme yoluna gitseymiş.
Zülfü Livaneli yazarlıkla popüler olmuş değil ancak popülerliğini yazarlığına eklemleyebilmiş birisi bana göre. "Leyla'nın evi" kitabı da bu durum için bir istisna oluşturmuyor (keza oyunu da kötü bir oyundu ancak bu ayrı).
Şimdi bir kere işlediği konuyu anlatmak için bu uzunlukta bir kitap gereksiz. Okuyucu yer yer plakta takılı kalmış bir pikapı düzeltmek için iğnesini kaldırmak gerektiği gibi kendisini zorlamak durumunda kalıyor. Özellikle kimi kısımlar bariz biçimde eklektik. Ana yapıya uymuyor, bir amaca da hizmet etmiyor. "Ha tamam güzelmiş" ya da benzeri hisleri duyumsuyoruz ancak bu hikayenin bütününe ne şekilde hizmet ediyor bilmiyoruz. Bu kadar popüler olmasının sebebini de edebiyat lobisi ve müzik ile siyasetten gelen popülerliğine bağlıyorum. İddia ediyorum bu kitabı başka bir yazar ismiyle okuyan kimse beğenmez. İlk kez ZL okumaya başlayan biri "bu muymuş" diye hayal kırıklığına uğrar.
Peki neden 2 değil de 5 yıldız verdim? Çünkü kitapta (eklektik olsa da) çeşitli hoş bilgiler var ve Leyla'yı da karakter olarak sevdim. Bunun dışında ciddi bir zaman kaybı ve pazarlama başarısı olması dışında dikkate değer bir eser olarak görmüyorum. Edebiyatla uzun süredir haşır neşir olan ve ana akım baskısından etkilenyen herkesin böyle düşüneceğine inanıyorum.
