Merve
@MerveSarioglu85
Instagram: mervegibibiri
Twitter: lolaangieblack
Sosyal Medya Uzmanı
18 Ağustos 1985
401 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Sayaka Murata geçmişte Dünyalılar’ını okuduğum ve karışık duygular beslediğim bir yazardı. Toplumdan kopuk, asosyal, psikolojik sorunları olan kadın karakterler üzerine kuruyor genelde romanlarını ve karakterlerin iç dünyalarının garipliği okurken ister istemez rahatsız oluyorsunuz. Kasiyer yazarın üçüncü romanı ve bu roman ile ülkedeki önemli edebiyat ödüllerinden biri olan Akutagawa Ödülü’nü kazanmış. Çocukluğundan beri asosyal, toplumsal normları çözümlemekte ve insan ilişkilerinde ciddi sorunlar yaşayan ve topluma karışmanın yolunu insan duygu ve hareketlerini taklit etmek olarak çözen bir kadın olan Furukara üniversiteden beri yarı zamanlı olarak bir süpermarket’te kasiyerlik yapmakta ve işini büyük bir gönül bağı ile, adeta aşk ile yapmakta. Çalıştığı marketle nefes alıp veren, marketin sesleriyle yaşayan asosyal Furukara insanların onun yaşındaki normal bir kadından beklediklerini ondan da beklemeye başlamalarıyla birlikte, bu beklentiden sıyrılmak için marketin eski bir çalışanı olan uyumsuz ve tembel bir adamla anlaşmalı bir ilişki yaşamayınca işler biraz karışıyor. Biz de Furukara’nın bu uyum sürecindeki karmaşasını ve ruh halini çözümlüyoruz aslında kitap boyunca. Bizim için normal olan çoğu şeyin onun için anlamlandırmadığı bir sorun haline dönüşmesi okurken bile yoruyor. Hayattaki en ufak normal kararın bile Furukara için uygunluğunun kendi içinde sorgulandığı ve bir türlü emin olamadı, içselleştirmediği bir duruma dönüşmesi “Acaba böyle insanlar gerçekten var mı?” diye sorgulatıyor ister istemez. Böyle yaşamak gerçekten çok zor olsa gerek. Tam da bu düşüncelere sevk etmesinden dolayı ben kitabı oldukça sevdim diyebilirim. Bu arada yazar Sayaka Murata da pazarlık yaparken aynı zamanda aynı kitabın ana karakteri gibi hala devam eden bir yarı zamanlı
Reklam
2024 yılında Booker ödülünü kazanan, çıktığı gibi hevesle ve heyecanla satın aldığım ve başladığım ama birkaç sayfa okuduktan sonra bir türlü devamını getiremediğim bir kitaptı Yörüngede. Bu ay kendisine bir kez daha şans vermek istedim ve sıfırdan bir kez daha başladım kitaba. Sanırım o zamanlar henüz kitabın zamanı gelmemişti benim için çünkü bu kez keyifle, kitabın vaat ettiklerini hissederek, tam bir tatmin duygusuyla okudum kitabı. Yörüngede konu itibari ile kolay bir kitap değil çünkü kitap uzayda, bir uzay mekiğinin içerisinde geçiyor ve biz kitap boyunca altı astronotun dünyayı bir tam gün içerisinde 16 kez turlamalarının ve bu bir günlük süre içerisinde kafalarından geçenlerin hikayesini okuyoruz aslında. İç sesler, bilinç akışı, minimum diyalog ve minimum olay örgüsü ile yazılmış bir kitap Yörüngede. Yani o bir günlük süre içerisinde bu altı astronotun başına ekstrem olaylar gelmiyor ya da büyük bir felaket atlatmıyor, dünyayı falan kurtarmıyorlar. Onlar için sıradan bir günde yaptıkları şeyleri yaparak geçirdikleri bir gün sadece ve biz de o güne konuk oluyoruz. Peki o kadar basit ve sıradan biz neden bu kitabı okuyoruz ve bu kitap neden Booker ödülü aldı diyebilirsiniz. Bu da sanırım iç diyalog ve bilinç akışının doğru kullanılmasıyla ve olay değil duygu bazlı bir aktarımla bize varoluşa dair bazı sarsıcı hisler yüklemesi ile alakalı diye düşünüyorum. Ben kitabı sevdim fakat herkese göre bir kitap olduğunu düşünmüyorum. Özellikle de dinamik olay örgüsü ve bol diyalog seven okuyuculardansanız pek size hitap etmeyecektir. Daha durgun, iç dünyalara dair metinleri seviyorsanız sizi saracaktır.
Harika bir distopya ile geldim bugün. Meksika’nın modern edebiyat örneklerinden bir tanesi olan Leziz Kadavralar çok ürkütücü, rahatsız edici ve korkutucu bir gelecekten bize sesleniyor. Tüm hayvanlar bulaşıcı bir virüs etkisi altında ve insanlar bu virüs sebebiyle ölmeye başlayınca dünyadaki tüm hayvanlar telef ediliyor. Buna yediğimiz hayvanlar da dahil. İnsanlık hayvansal protein eksikliği sebebiyle zayıf düşmeye başlayınca da özel tesislerde Özel Et adıyla, yemelik insanlar yetiştiriliyor ve özel mezbahalarda kesilip yemeğe hazır şekilde dağıtımı yapılıyor özel kasaplara. Hatta bazı insanlar bu Özel Et’i yani yemelik insanları evlerinde inek, koyun besler gibi besliyor ve etinden taze taze faydalanıyor. Dediğim gibi oldukça ürkütücü ve rahatsız edici. Bununla birlikte okurken elinizden bırakamıyor ve ne olacağını oldukça merak ediyorsunuz. Kitap eskiden büyükbaş hayvan mezbahası olan ve Geçiş denilen bu Özel Et dönemine geçişten sonra insan kesimhanesi işletmeye başlayan ve yakın zamanda bebeğini kaybeden bir baba olan ana karakterimizin, kesimhanesine ürün sağlayan bir tedarikçi tarafından kendisine safkan bir dişi Özel Et verilmesiyle beraber değişen hayatını anlatıyor bize. Ve bunu öyle dinamik, öyle efektif şekilde yapıyor ki okurken aşırı merak ediyor, tedirginlikle ama yasak bir heyecanla aralıksız okuyorsunuz. Ben kitabı çok sevdim, çok kısa bir sürede okudum ve aynı evrende geçen başka kitaplar olsa, bu kitap bir seri olsa kesinlikle okurdum diye düşünüyorum. Halihazırda kitap tanışmamış olanlar varsa kesinlikle tavsiyemdir.
Reklam