Merve
@MerveSarioglu85
Instagram: mervegibibiri
Twitter: lolaangieblack
Seray Şahiner’i pek severim, kalemini de pek başarılı bulurum. Bu ay yerli edebiyat okumamda Şahiner’in Kul’unu okudum ve kendisini neden bu kadar çok sevdiğimi bir kez daha hatırladım. Apartman temizlikçisi Mercan’ın kocası evi terk ettikten sonra bir başına kalışının ve kocasını eve geri döndürmek için türbe türbe gezmesinin hikayesini anlatıyor olsa da bize, aslında bu kitap Mercan gibi görmezden gelin, kendi başına bir birey olmayı hiç bilmemiş kendisine sunulan dünyalarla yetinmeyi öğrenmiş kadınların hikayesini anlatıyor aslında. Seray Şahiner’in kadın hikayeleri her zaman vurucudur, Kul da öyle. Özellikle Mercan’ın kendine vakit ayırmaya çalışıp becerememeleri bana pek dokundu. Mercan gibi ‘Bir nefestir en nihayetinde,” diye olmayacak insanlara kıymet veren kadınların hikayesi bu. Çarpıcıydı yine.
Eduard Louis çok sevdiğim bir yazar ve kendi hayatını, hayatının dönüm noktalarını, hayatında iyi kötü yer etmiş kişileri kaleme alması çok hoşuma gidiyor. Geçmişte babasıyla yüzleşmelerini, çocukluğunu ve gençlik tramvalarını okumuştum. Sırada annesi var. Bu kitapta bize çocukluğundan bugününe kadar annesiyle olan ilişkisini ve annesinin evrimleşme sürecini anlatıyor. Yine şahane şeyler bekliyor bizi. Bu adam ne yazsa okurum. Üslup yine şahane, anlatılanlar sarsıcı, çarpıcı… Külliyatın önemli bir parçası olmuş bence.
Yakın zamanda Paul Auster okumaları yapmaya başladım ve bu okumalardan biri de Timbuktu oldu. Şizofren sahibi Willy’nin ölmesiyle ortada kalan köpek Bay Kemik’in kendine yeni bir hayat kurma mücadelesi diyebileceğimiz kitap benim için Auster okumaları içerisinde ortada kalan bir kitap oldu. Açıkçası yazara giriş kitabı değil diyebilirim. Kitabı sevdim ama bayılmadım. Üslup şahane olsa da, kurgu beni içine bir türlü çekmedi. Haliyle dediğim gibi benim için arada kalmış bir kitap oldu. Paul Auster okumalar ama bu kitabın fanı olduğum pek söylenemez.
