Felsefi öykü olarak nitelendirilen bir Çehov öyküsü. Sorgulamadan okuduğum nadir yazarlardan Çehov, genç bir adamın, kibir sebebiyle kendisini tüketmesini ve karakter dönüşümünü anlatıyor. Delilik ve zeka kavramlarının iç içe geçtiği ve Çehov’un hekimlik deneyimlerinden de yararlandığını düşündüğüm bir hikaye. Kara Keşiş
Açlık korku tanımaz, hiçbir sabır onu aşındıramaz, açlığın olduğu yerde tiksinti barınamaz; batıl inanca, itikada ve ilke diyebileceğimiz kavramlara gelince, rüzgârda savrulan saman tozundan başka bir şey değildir bunlar.