“...Gerçek sevgi de hiç bir zaman kontrol yoktu.İnsan sever. Aniden, çoğu zaman nedenini bilmeden. Astrologlar gezegenleri, din adamları kaderi, edebiyatçılar romantizmi, pragmatikler koşulları, depresifler can sıkıntısını...Herkes bir şeyleri sorumlu tutar bir başkasına karşı hissettikleri sevgiden ama sorumlusu ve nedeni ne olursa olsun, bedenimiz tarafından üretilmiş en muhteşem kimyasallardan biridir sevgi. Varoluşun sırrıdır.
Verilen her değerin ve dolayısıyla o değere sahip çıkmak için kendini bir şövalye gibi ortaya koyan çabanın da hammaddesidir. Sevgide çabayı mayalayıp değere dönüştürebilenler, gerçek aşk ile tanışırlar. Ama her sevgi çabaya dönüşmez, yani aşk öyle kolay mayalanmaz, doğamaz.
İşte bu yüzden çabaya aşıktır aşk...”