Merve
@Mervkc
108 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Gözüm, aklım, fikrim var deme hepsini öldür!
Sana çöl gibi gelen, O göl diyorsa göldür...
Necip Fazıl Kısakürek
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
1930larda yaşayan bir Amerikalının yazar olma mücadelesi konulu bir hikaye. Çok da bilgim olmadan başladığım ve bitirmek için bitirdiğim bir okuma oldu. Hiçbir bağ kuramadım, gerçek samimi bir duygu var mıydı emin bile değilim. Bu kadar duygularından, tepkilerinden bihaber birinin entelektüel bir kimlik oluşturma çabasını okumak o kadar ironikti ki, kasıtlı olarak oluşturulmuş bir paradokssa kabul edilebilir belki. Öyle de olsa böylesi sığ, dürtüsel, bir uçtan diğer uca hayatlar ve ilişkiler okumak fazlasıyla iç sıkıcıydı. Amerikan edebiyatında kültleşmiş bir yarı otobiyografik romanmış, belki kültürel ve tarihsel paydaşlık olmadığından, belki çevirinin oluşturduğu estetik yoksunluktan bilemiyorum ama önereceğim bir kitap değil.
19 yy'nin son çeyreğinde, evlerden bir evde, bir düğün telaşıyla başlıyor hikaye. Dili oldukça yalın ve hikaye epey koştur koştur ilerliyor. İstibdat, meşrutiyet, jurnalcilik gibi meselelerin, dönemin gündelik hayat entrikaları içinde doğal bir havada nasıl var olduklarına şahit oluyoruz. Yazar eli bastonlu bir tellak gibi bize sesleniyor, şakalar yapıyor, sorular soruyor. Bu üslup benim için çok yeniydi ama hoşuma gitti, tiyatro oyunu izler gibi hissettim. Tartıştığı meseleleri esnetebilmesini, zıt kutuplar arasındaki gitgelleri kıymetli buldum. Yalnız öyle katmanlı, derin bir roman beklememek lazım. Döneme dair eğlenceli, alaturka-alafranga temalı bir kadın erkek çatışması okumak isteyenlere uygun olabilir.
Bir kitap kulübü vesilesiyle tekrar okumak kısmet oldu. Gerçekten çok özel bir kitap, zamansız, evrensel, masalsı. Her okunduğunda insanı silkeleyecek çıplak bir hakikat. Benim okuduğum basımda insan ne ile yaşar öyküsünün dışında, insanı ne kadar toprak doyurur ve efendi ile uşak isimli iki güzel hikaye daha vardı.
Elmalı'nın ifadesi ile gerek hissî (görme duyusuyla algılanan) ve gerek aklî her nevi zulmetin zıddı olarak vicdan ve basirette inkişaf eden, iç ve dış dünyamızı aydınlatan tecelliyatın umumuna nur denir.
