Yalnızlığı ne kadar geniş alana yayarsan yay, ne kadar uzak bir zamana ertelersen ertele, acısı ve ağırlığı azalmıyor. Çünkü insan, yüreğini göğüskafesinde yapayalnız taşıyor.
İnsan sustuğu yerde yenilmez her zaman. Gözleri içine göllenen hapislerin ufkunu anlattım. Gözyaşını küçümseyenin acısıda olmaz sevincide. Azalan bir umut olmaktansa parçalanarak çoğalmak...