Mete koçak
@Mete_kocak
“Okumadığın gün karanlıktasın.”
Şu anda okuduğu kitap
İnsanın adil bir tanrıya yönelttiği dua, “Günahlarımızı bağışla,” değil de, “Hatalarımız için bize ceza yolla,” olmalıydı.
Bir hüznün resmi gibi,
Kalbi olmayan bir yüz.
Sözcükler! Basit, sıradan sözcükler! Nasıl da korkunçtular! Nasıl duru, canlı ve acımasız! İnsan onlardan kaçamıyordu. Gene de nasıl elle tutulmaz bir büyüleri vardı! Maddesiz şeylere esnek bir form verme yeteneğine sahiptiler sanki, sanki kendilerine özgü bir müzikleri vardı, viyola gibi, flüt gibi tatlı. Gündelik sözler ha! Sözlerden daha gerçek bir şey var mıydı?
Sabah uzun, öğle daha uzun, akşam kısa, gece nihayetsizdir. Çocukluk kısa, gençlik daha kısa, yetişkinlik uzun, ihtiyarlık bir akşam saatidir.
