İnsan uzaklara özgü bir varlıktır,» der Heidegger; «hep kendinden başka yerdedir.» Dünyanın hiçbir köşesi yok ki insan güvenle, «Ben buyum!» diyebilsin. Çünkü, yapılışı gereği insan, ancak kendinden başka olanla bağlantıları içinde varolur. Heidegger, «Durmaksızın artan bir varlıktır insan,» der-, «bir anda varolan şeye indirgenseydi yok olurdu!» Her düşünce, her bakış, her eğilim bir aşkınlıktır.