Mevhibe Özocak
@Mevhibee
"Aşkın hakiki esası" tam da "kendine dair
bilincini bırakmaktan, kendini bir başka benlikte unutmaktan" ibarettir. Hegelci kölenin bilinci kısıtlıdır, kendine dair bilincinden vazgeçemediği, yani ölemediği için mutlak bir kapanışı da beceremez. Mutlak kapanış olarak aşkın yolu ölümden geçer. İnsan Başka'da ölür ama bu ölümün ardından, kendine dönüş gelir. Uzlaşma sonrasında Başka'dan kendine dönüş, hatalı bir şekilde Hegelci düşüncenin ana figürü olarak öne çıkarılan, Başka'nın şiddet yoluyla iktisabından başka her şeydir. Kendimi feda etmemden, kendimden vazgeçmemden sonra gelen Başka'nın armağanıdır daha çok.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yaşam, Hegelce ifadesiyle, bir kapanıştır. Kapanış mutlak değil kısıtlı bir kapanış, bir kısadevre (Kurzschluss) olsaydı, bir şiddet edimi, Başka'nın şiddetle dışarıda bırakılması olurdu. Mutlak kapanış ise, Başka' da oyalanmanın öncelediği uzun, yavaş bir kapanıştır. Diyalektik de bir kapanma, açılma ve tekrar kapanma hareketidir. Tin'in kapanış yapma becerisi olmasaydı, Başka'nın negatifliğinin açtığı yaralardan kan kaybından ölürdü.
Ölme özgürlüğü olmayan taraf yaşamını tehlikeye atmaz. "Kendiyle birlikte ölüme kadar gitmek" yerine, "kendi olarak ölümün içinde durarak" kalır. Ölümü göze almaz. Böylece köle olur ve çalışır.
Günümüzde her tür negatiflikten, her tür negatif duygudan sakınılır. Istırap ve tutku, hoş duygulara ve bir sonuca yol açmayan uyarımlar karşısında geri çekilir. Şipşak seks, fırsat ve rahatlama seksi çağında cinsellik de negatifliğini yitirir. Negatifliğin bütünüyle eksik olması bugün aşkı tüketimin ve hedonist hesapların nesnesine dönüştürerek köreltir. Başka'nın arzusu Aynı'nın konforuna boyun eğer.
bugün aşk basitçe "dişileştirilmekte" değildir. Daha çok, yaşamın bütün alanlarının pozitifleştirilmesi sürecinde, aşırılık ve delilik içermeyen risksiz ve tehlikesiz bir tüketim formülüne dönüştürülerek evcilleştirilmektedir.