Merve
@Meyv
902 okur puanı
Haziran 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
John Steinbeck’in tek siyasi hiciv romanı Pippin 4’ün Kısa Süren Saltanatı, yazarın alışık olduğumuz tarzından oldukça farklı bir eser. Steinbeck’in çoğunlukla Amerikan taşrası, insan doğası ve toplumsal ilişkiler üzerine kurulu derinlikli metinlerinden ayrılan bu roman, baştan sona kara mizahla örülü, hem eğlenceli hem de düşündürücü bir kurguya sahip.
Hikâye, sıradan bir vatandaş olan Pippin’in beklenmedik bir şekilde Fransa Kralı olmasını konu alıyor. Cumhuriyetle yönetilen Fransa’da siyasi anlaşmazlıklar derinleşince, çözüm olarak monarşinin geri getirilmesine karar veriliyor. Bu absürt gelişmeler öylesine doğal bir akışla anlatılıyor ki, yazara hayran olmamak elde değil. Sarayın altın yaldızlı kapıları ardında ise siyasi güç tutkusunun, anlamsız törenlerin, israfın ve doyumsuz hırsın komik ama keskin bir portresini çiziyor yazar.
Steinbeck, bu kısa ama yoğun metinde hem siyaseti hem de insanın bitmeyen iktidar arzusunu ustalıkla tiye alıyor. Naif görünen ama aslında yerinde dokunuşlarla sertleşen bir taşlama. Çok severek okudum.
Reklam
Özlem Akıncı ile tanışma kitabım Deniz Bize İyi Gelecek. On iki farklı öyküden oluşan kitapta yazar, karakterlerini gündelik hayatın içinden seçiyor. Sade bir anlatımla yalnızlık, hastalık, aile meseleleri gibi temalar etrafında dolaşırken, özellikle kadınların iç dünyalarına konuk oluyor. İlk bakışta sıradan görünen duyguları yalın ama etkili bir dille aktararak metne derinlik kazandırıyor.
Çoğu öykü kitabında olduğu gibi, bu kitapta da her öykü aynı etkiyi yaratmıyor. Bazı metinlerle güçlü bir bağ kurarken, bazıları geride kalıyor. Daha vurucu öykülerden hoşlanan biri olarak, Deniz Bize İyi Gelecek benim için ortalama bir okuma deneyimi oldu.
Nasıl başlasam bilemiyorum… Zambra yine neler yapmış böyle? Hem de şu kısacık metinde. Aslında dünyayı yeniden keşfetmiyor; son derece basit bir kurgu inşa ediyor ama bunu öyle kendine has, öyle “Zambra usulü” yapıyor ki ortaya yine oyuncaklı, keyifli bir şey çıkıyor.
Metnin merkezine yazar–editör ilişkisi yerleştirilmiş. Üstelik bu ilişki doğrudan, Zambra’nın kurgusunun altına eklenmiş editör notları ve önsözlerle sunuluyor. Okurken bir süre bunun bağımsız bir kurgu mu, yoksa henüz tamamlanmamış bir hikâyenin ham hâli mi olduğuna karar veremedim. Sonra tüm bu sorgulamaları bir kenara bırakıp metnin ritmine bıraktım kendimi. Ve çok keyif aldım.
Sade, incelikli, oto-kurmaca temelli; yalnızca Zambra’nın kaleminden çıkabilecek türden bir hikâye. Zambra severler metne şans vermeliler.
Reklam