Kaybolmak istemiştim bir zamanlar
Kapının arkasında yokum demiştim
Ve divanın altında da.
Bulamazsınız ki artık beni,
hayatın ortasında.
Kaybolmak istemiştim bir zamanlar
Beni kimse bulamazdı
Tanrı'nın arkasına saklansam.
O kocamandı, en kocamandı o.
Bir kız çocuğunun hayalleri kadar.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ey Rabbim!
Azamet ve saltanatının ayetlerini, güzelliğini bu fani evrenin üzerinde değişik şekil ve kalıplarda yansıttın. İnsanların bir kısmı, fani dünya ile sarhoş oldu, kalıp ve şekillere takıldı,
Merhaba İyilik, Merhaba Murat Üstündeki Yalnızlığım
Yüksek sesle konuşan asık suratlı bir kalabalık içinde bir sessizliği onarmaya çalışmaktan sindi üstüme bir ezgin acemilik. Bir kirlenmeden korumak için susarak yaşadığım her şeyin bir yenilgi olduğunu çok sonra öğrendim. Benim, kıyısında bir saygıyla beklediğim olanak, başkalarının çiğneyip attığı bir sıradanlıktı.
Kimsenin başkasının gözünün içine bakmadığı, herkesin çoğalmak için aynasını yanında taşıdığı yankısız bir zamanda, insanlara sulara bakmaya çağıran meczup, bir beşinci mevsim simyacısıydım, yanlışını sevip yenilgisini kutsayan. Evlerin perdesini çektiği yerde camlarımı açarak soluk almaya çalıştım, çürümüş insan kokuları arasında.
"Türkiye bu tadı seviyor" mu?Etkinlik
Adam on iki yıldır aynı yapışkan ses tonu ve aynı hileli yüzle hep aynı şeyleri söylüyor; on iki yıldır söyledikleri, insanların gerçeğinde uçurumda bir tüy, boşlukta bir toz kadar bile iz bırakmıyor, ve insanlar on iki yıldır büyüyen düş kırıklıkları ile orantılı bir artışla meydan meydan adamı alkışlıyorlardı. Tanrım, bu ülkede aşktan ölüme, açlıktan inanca, neden her şey bu kadar kendine aykırı, her şeyde düzey bu kadar düşük, bencil ve kirliydi.
Kentlerin derin bir uğultu, bozkırın büyük bir ıssızlıkta içini çektiği bir akşam üstü, daracık avlusunun toprağını çizdiği halkalara garip bir ürperti ile uzun uzun bakan uzaklarda bir adam, aptallığın, seçeneksizliğin, yanılsamanın ve umutsuzluğun tüyler ürperten bu görüntüsü karşısında, hayata ilişkin tüm bildiklerinin ne kadar doğru, ne kadar yalnız, ne kadar uzak ve acil bir gereklilik olduğunu büyük bir umutsuzlukla bir kez daha görüyordu.
Yazmak KonuşmakKültür-Sanat
Kendi dilini ve kültürünü unutmuş/unutturulmuş; bedenine bir günah ve ayıp merceğinden bakan; egemenliği altında yaşadığı dil ve kültürle her gün biraz daha kişiliksizleşen; ancak gücün/ güçlünün değerleri ile yaşayabilme hakkını edilebilmiş farklılığını boğazında bir ip gibi gezdiren insanların oluşturduğu bir toplumda, özgürlük ve eşitlik, olsa olsa bir kırtasiye eşitliktir; inceltilmiş bir cezadır. Küçük düşürülmüş bir dünyadır bu, dersin.