İnsan, halk ve Hak arasında vâsıtadır. Allah’tan başka her şeyin bekâsının sebebi olan Hakkın feyzi ve yardımı, onun ile ve onun mertebesinden ulvî ve süfli bütün aleme ulaşır. Eğer iki yönden de başka olmayan berzâhlığı açısından insan olmasa idi, alemdeki hiçbir şey, irtibat ve münâsebet olmadığından dolayı vahdanî olan ilâhî yardımı kabul edemezdi ve bu yardım ona ulaşmazdı.
İnsan, göklerin direğidir.