…Kirilov gözleri parlayarak haykirdi.
- Tamam! Zamanin baslangicindan beri de degismemistir. Hep ayni sey!
- Mutlu olduguna inaniyorum, Kirilov. Mutlusun, degil mi? Kirilov sanki en olumlu cevabi veriyormus gibi: -Evet, çok mutluyum, dedi,
- Fakat son zamanlarda istirap çektiniz, degil mi? Liputin'e kizmamis miydiniz?
- Iste, simdi kimseye kizmiyorum. O zamanlar mutlu oldugumu bilmiyordum. Agaçtan düsmüs yaprak gördünüz mü hiç?
- Gördüm.
- Son günlerde ben de bir yaprak gördüm; ortasinda pek az yesili kalmis ve sararmis bir yaprak. Kenarlari da çürümüstü. Rüzgara kapilmis uçuyordu. Henüz on yasinda bir çocukken, kisin gözlerimi yumar, henüz damarlari yeni yeni belli olan yesil yapraklari ve günesi hayal ederdim. Gözlerimi açar ve gördüklerime inanmazdim; çünkü, gözlerimi kapadigim zaman gördüklerim o kadar güzeldi ki gözlerimi hemen tekrar yumardim.
- Bu ne demektir? Ima etmek istediginiz nedir?
- Ha... hayir... Neden? Ima etmiyorum, sadece bir yapraktan, yesil bir yapraktan söz ediyorum. Yaprak güzeldir. Her sey güzeldir.
- Her sey mi?
- Her sey. Insanoglu mutlu degil; çünkü, mutlu oldugunu bilmiyor. Hepsi bu... hepsi bu!..
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Çok emek verildiği belli olan bu eserde; müellif Konevi, Kayseri, Cami, Kaşani, Konuk, Cendi, Bosnavi, Bali, Afifi ve Suad el-Hakim ve daha fazlası gibi önceki dönem ve güncel şarihlerin ve İbn Arabi Hz. üzerine çalışmaları bulanan kişilerin yorumlarınıda cem etmiştir. Prof. Dr. Ekrem Demirli Hoca zaten Futuhat-ı Mekkiye’nin çevirisiyle beraber Konevi Hz.’nin eserlerini de Türkçe’ye kazandırılmış ve kendi çalışmaları hep İbnü’l Arabi Hz.’nin merkezinde bulunduğu alan üzerindedir. Şerhlerin yanı sıra Futuhat ve Konevi Hz.’nin eserleri ile de Fususu’l Hikem için açıklamalı notlar düşülmüş. İlk Fusus okuması için tercih edilmesi gereken çeviri olduğunu düşünmekte ve önermekteyim. Emeği geçen herkesten Allah razı olsun.
Saygılarımla
Malum, kitap hakkında negatif eleştiriler bulunmakta, kitabı okuduktan sonra bunların bazılarıyla karşılaştım ve bu konu hakkında yazarın düşüncelerini merak ettim. Kitabı storytel’den dinlediğim için sonsöz seslendirilmemişti ve özellikle sonsöz için kitabı temin ettim. Bir inceleme de özellikle Tolstoy bu kitapta yapılmaması gereken şeyleri tavsiye ediyorsa çok iyi bir kitap tam tersi ise (ki bu incelemede bu şekilde bir ifade vardı) kitabın kötü olduğuna dair çıkarım yapılabilecek ifadeler seçilmişti.
Acaba Savaş ve Barış’ta, Diriliş’te veya Anna Karanina’da veya diğer malum çok okunan eserlerinde evrensel iyiliği ön planda tutmuş ve bunun için eserlerini yazan birinin, kitabın hastalıklı baş karakterinin yaptıklarını öneren bir yapısı olabilir miydi? Bazı yerlerde geçen ifadesiyle öyle bir ruhsal bunalımda mıydı? Tolstoyizm veya Tolstoyan hareket diye akım oluşturacak kadar iyiliği, barışı ve güzel ahlakı sürekli işleyen neredeyse hakkında mezhep oluşturulmuş biri bu kitabında yolundan mı sapmıştı? Yoksa kişiler kendi görüşleri lehinde yazar aleyhinde fikir mi beyan ediyorlardı?
Sonsöz yazarın bu kitap hakkındaki düşüncelerinin açık bir şekilde ifade edildiği yerdi. Spoiler olmadan yazar beş madde ile belirtir görüşlerini. Kısaca özetlersem kendimce;
1. Yalancı bilimsel ifadelerle cinselliğin ve ahlaksızlığın ön plana çıkarılmasından rahatsızdır. Bu nedenin erkeklerin ahlaksızlıklarına bir yol olduğunu bunun kötü bir davranış olduğunu uzunca açıklar.
2. Bedensel aşkın ve bunun negatif sonuçlarından (özellikle sadakatsizlik ve aldatmaya bir yol olmasını eleştirerek) bahseder.
3. Çocuğun anlam ve önemi hakkında fikirlerini belirtir.
4. Çocuk yetiştirme ile ilgili görüşlerini ve nasıl olması gerektiğini ifade eder. Burada özellikle çocuğun manevi olarakta
