Okumayı minimum sekiz sene ertelediğim okumaya iki ay önce başlayıp yine başında acaba bıraksam mı diye düşündüğüm fakat sonlarına doğru hiç ummadığım şekilde beni şaşırtan ve düşündüren bir kitap oldu. Şiddetsiz tavsiye edilir.
Bu seriyi de dışarıdan görüp ulan ben bunu okuyacağım ne anlatabilir ki diye hor görüp her kitabının sonunda recep ivediğin duygusal film izlerken ki ağlama sahnesini yaşadığım, dönemin şartlarını bir nebze de olsa anlaşılabildiği hoş okunması gereken bir seri (tabi bnc)
Psikiyatristin beş yıl önce bana önerip başından savdığını düşünüp hıaammmuğa bu kurtaracak beni dediğim kitap. Okurken geç kaldığım için üzüldüm fakat acelede etsek etmesekte her şey zamanında oluyor.