Iki kisi birbirini seviyor. Ama ayni dili konusmuyorlar. Biri iki dil konusuyor, ama birini soyle boyle. Bu, onlarin birbirlerini sevmeleri icin yetiyor. Ama iki dil bilen oluyor. Ve son sozleri oburunun anlamakta yetersiz kaldigi anadilinde oluyor. Gozluyor, gozluyor…
“Karanlikta iki golge, umutsuz, agir alacakaranlikta, birbirine uzaniyor. Elleri birlesiyor ve isik, yuz altin kupadan dokulen bir gunesmiscesine sel olup yayiliyor.”