Necip Fazıl son zamanlarında yazdığı şiirlerinde ölümü beklediğini belirtmekte ve "hoşgeldin ölüm!" Demektedir.(...) 1973 yılında , on sene sonra son ânında tebessüm edişini tasvir edercesine şöyle demektedir:
" Bu dünyada renk ,nakış,lezzet,ne varsa küsüm;
Gözümde son mağfiret, Azrail'e tebessüm..."
Ölüm gerçeğini görmek istemeyenlere ise şöyle sesleniyordu:
Ticaretin tüm ziyan! Diye bir ses rüyada:
Mezarına birlikte girecek olanı kazan!
Seni gözleyen eşya, bitpazarı dünyada,
Patiska kefen, çürük teneşir,isli kazan.
"Minarede 'ölü var!" Diye bir acı salâ...
Er kişi niyetine saf saf namaz... Ne âlâ!
Böyledir de ölüme kimse inanmaz hâlâ!
Ne tabutu taşıyan, ne de toprağı kazan...