Milsanin Kitapları
@MilsanK
Önyargısız okumaya, kendini okudukları ve gördükleri ile ileri taşımayı amaç bilmiş kişi.
87 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Yaratıcıya meydan okumaya dair birkaç söylem…Roman
“Su Adamı” konusu, kurgusu, felsefesi ve yazarın bize sunduğu olay örgüsüyle birlikte okuması keyifli ama bir şeylerin de eksik olduğunu hissettiren bir roman oldu benim için.
İyi bir konunun, biraz sığ bir şekilde ele alınmış olduğunu düşünüyorum. Kendisine getirilen hasta insanlar üzerinde, onları iyileştiren deneyler yapan bir doktor kahramanımız var. Hayvan ve insan karışımı melezler üretiyor.
Ya da şöyle diyebiliriz.
Üretiyor.
Tedavi ediyor.
YARATIYOR.
Bu yarattığı insanlardan bir tanesinin hikayesini okuyoruz kitapta. Kitabı kendi kafamda iki bölüme ayırdım. İlk bölümde karakterin başından gelen olayları oldukça yalın bir dilde okuyoruz. Mesela ben bölümde karakterin hissettiklerine ve var olma mücadelesine dair daha detaylı betimlemeler okumak isterdim. Buraya kadar ortalama bir kurguyla ilerliyor. Heyecanı az, tahmin etmesi kolay.
İkinci bölümde ise karakterin insanlar tarafından keşfedilmesi üzerine çeşitli düşünceler okuyoruz. Burada işin felsefe, din, ahlak ve etik kısımları devreye giriyor. Bu kısımları okumaktan çok keyif aldım ve üzerine düşünmem kitabı daha anlamlı kıldı benim için. İnsanlığın ne kadar kusurlu olduğuna dair daha anlamlı bir söylev var.
Mesela günümüzde yer alan organ nakli tartışmaları hala devam etmekte. Bir başkasından organ almak günah mı? İnsan ömrü uzatılmalı mı? Bunun dinlerde karşılığı nedir? Eğer bir insanın yaşaması, bir hayvandan yapılacak organ nakline bağlı olsa buna toplum olarak hazır mıyız?
Gibi gibi…
Bu konular ve düşünceler demek ki her dönemin konuşalan, üzerine fikirler üretilen söylemler olmuş ki, yazar da okurlarına bu konu üzerine fantastik-bilimkurgu tadında bir roman yazmış.
Genel hatlarıyla beğendiğim bir kitap oldu. Tavsiye ediyorum.
BibliosMilsa kitap kulübümüzle okuduğumuz “Veronika Ölmek İstiyor” benim yazardan okuduğum 2. kitap oldu. Bu kitabı ne kadar etkileyici ve başarılı bulduğunuz yıllara, yaşadığınız ruh haline, hatta okur geçmişinize göre değişebilir görüşündeyim. Kitabın vermek istediği psikoloji ve felsefi düşünce tarzını beğenmekle birlikte, hikayenin bir anlamda kısa kesildiğini ve okur olarak beni tam olarak tatmin etmediğini eklemem gerekir. Veronika’nın ruh halini daha detaylı okumak, olayların gelişim aşamalarının daha yavaş olmasını isterdim. Kitap bir noktada oldu bittiye geldi. Varoluş üzerine biraz daha yazmalıydı yazar. Kitap bütünlüğünün bu şekilde daha iyi korunacağını düşünüyordum. Ayrıca kitapta hayatın akışına ters olan bazı olaylar vardı. Hastaların birbirlerinin odalarında hasta bakıcı ya da hemşire olmadan bu kadar fazla ve rahat vakit geçirebilmeleri okurken pek gerçekçi hissettirmedi. Yazar belki de olaylardan çok, karakterinin duygu durumunu yansıtmak istemiştir bize. Kim bilebilir ki…
Kitapla ilgili bu eleştirilerimi yazdıktan sonra, romanda yer alan sevdiğim bazı yazı tekniklerinden bahsedeceğim. Bir yazar kurguyu oluştururken, kitabında yer verdiği karakterlerin hayatlarını ve geçmişini okura aktarmasını çok seviyorum. Baş karakterler dışında, yan karakterlerin de kitaba dahil olması, onların geçmişleriyle ilgili okura bilgi sunulması, her zaman daha bağlayıcı bir durum olmuştur benim için.
Bu tarz romanları, çok sevdiğim bir isim olan Nermin Yıldırım güzel yapar. Kitaplarında yan karakterlerin duygularına önem verir. Geçmişlerinle ilgili fikir sahibi olur, günümüz ile kıyaslamasını yaparız. Eğer böyle romanlar okumayı seviyorsanız Unutma Beni Apartmanı kitabını ısrarla tavsiye ederim.
