Melike ⠀ ོ⠀⠀ོ
@Mimozza
Bir şarkı büyütüyorum, ömrüme benzeyen
sabah kadar uçuk, akşam kadar acı
rengi dört mevsimin uyumsuz karışımı
acemi bir şarkı...
umuda ve gerçeğe böyle katlanıyorum...
#46390916
ÜzdüEdebiyat
Adam Fawer adıyla değil de kitaplarıyla anılan bir yazar.Ona Olasılıksız'ın ya da Empati'nin yazarı diyoruz.Ancak Oz'da bunu söyleyemeceğim.Asıl itibariyle Türk okurlarının ilgisine bağlı olarak bu kitabı yazdığını söylüyor. Doğrusunu isterseniz bu ilgiye bu eserin layık görülmesi beni çok üzdü.Kitap o kadar basit ki okuyana kadar akla karayı seçtim.Her defasında belki ilerleyince daha iyi olur diye diye kitabı bitirdim. Kitapta genel hatlarıyla hayal gücü üzerine yoğunlaşılmış.Ancak bu sadece kitabı fantastik çocuk kitaplarının genişletilmiş hali olarak karşımıza çıkıyor.Bu bağlamda kıymetli vaktinizi böyle alalede bir kitap için harcamamanızı tavsiye ederim.
Reklam
Zweig sen nasıl güzel bir adamsın, kısa yazıp da bu kadar yoğun olayların olması benim Zweig in selendeki en büyük etken. Kitabın içeriğinden bahsedeyim biraz. Eski bir doktorun yolculuk sırasında tanıştığı birine sırf içinde tutmaktan yorulduğu için başında geçenleri anlatmasıyla başlıyor kitap. Kendinden yardım isteyen bir hastaya yardım etmeyen doktorumuz, vicdan azabıyla beraber aşka tutuluyor, vicdan ve aşk o kadar iç içeydi ki ayıramiyorsunuz bile. Burda aşkın ne kadar hastalıklı mantık dışı bir duygu olduğunu görüyorsunuz. Doktorun kibirli kadınlara karşı ilgili olması da garip bi fanteziydi. Yine bir intihar vardı, Zweig in vazgeçilmez olgusu intihar. Genel olarak kitabı çok sevdim ben.
8/10
Psikolojik açıdan fiziksel ve ruhsal tasvirlerini oldukça başarılı buluyorum. Bu tasvirlerinin etkisine ek olarak hikayenin akışını bende hissettirecek şekilde kendisine has uslubuyla anlatması, yazarı sevmemde en büyük etken. Konusuna dönecek olursam, kısa tatil amaçlı alplere giden kadın avcısı baronun, on iki yaşında oğlu olan evli kadını gözüne kestirmesiyle gönül macerası başlar. Müzmin çapkın, kadını elde etmek adına oğluyla yakınlık kurma girişimde bulunur. Bu noktadan sonra hikaye çocuğun gözünden ilerliyor. Bu yakınlık girişimi çocuğu tuhaf bir şekilde heyecanlandırır, mutlu eder. Ta ki baron tarafından annesiyle yakınlık kurmak amacıyla basamak olarak kullandığını farkedene kadar. Çocuk, annesi ile baronun anlam veremediği yakınlığı karşısında sıra dışı tepkilerde bulunur.
Stefan Zweig bu kitabında insan hayatının dönüm noktası sayılabilecek yaşamın kısa kesitini sade anlatımıyla ele almış. Çok zamanınızı almayan okunması gereken kitaplardan.
Aslında konusunu pek beğendiğimi söyleyemem. Bir tüccar modelsiz iş çıkaramayan ressam ile anlaşır Meryem Ana tablosunu çizmesi için... Ressamın bulduğu model ise ilginç ötesi bir kişiliktir. İlk başta ressam modelin portreye uygun olmadığını düşünür ama söylemez. Ama zaman geçtikçe verdiği poz hoşuna gider. Kucağında bebekle resmedilen model doğurmadığı bebeğe o kadar bağlanır ki... Bu bağlanmanın betimlenme şekli çok gerçekçi işlenmiş. Tabi birazda hastalıklı bir durum. Değişik bir ruh analizi kaleme alınmış.
Stefan Zweig okuyanların benimsemiş olduğu yazarın kısa ve etkileyici öykülerine Lyon’da düğün kitabında da rastlıyorsunuz. Kitapta toplum dışına itilmiş karakterlerin ayakta kalmak için verdikleri mücadele ile hayatta her koşulda sevginin en büyük güç olduğu anlatılıyor.
. hayat mucizeleri sevse de, gerçek mucizeler konusunda cimri davranır..
Reklam