“bu sadece Donuk Adam’ın ilk FARK EDİLEBİLİR belirtisiydi, bende tuhaf bir yan olduğunu biliyordum ama deli olduğumu düşünmüyordum, insanların nasıl bu kadar kolay öfkelendiklerini, sonra da öfkelerini aynı kolaylıkla unutup nasıl neşeli olabildiklerini anlayamıyordum sadece, ve nasıl HER ŞEYE ilgi duyabildiklerini, bu kadar sıkıcıyken her şey.”