Reklam
... Ve ben farkına varmadan, çocukluğum usulca, hayatımın sonuna kadar benim için bilgi ve tecrübe kaynağı olacak.
Sayfa 95
Çoğu yetişkinler, mutlu bir çocukluk geçirdiklerini söylerler ve buna belki kendileri de inansalar da ben inanmıyorum. Bana kalırsa sadece onu unutmayı başarmışlar.
Sayfa 29
Nasıl oldu bilmiyorum ama yılın başından beri nereye gitsem yanımda götürdüğüm anksiyetem bugün yoktu. Hatta zihnimdeki suskunluğu çok garipsediğim ve yokluğuna alışık olmadığım için gelmesini bekledim bi süre; onu tetikleyen obsesif şeyleri düşündüm, zihnimin karanlık köşelerinde izini aradım, bulamadım. Ve uzun zaman sonra ilk defa zihnimde kaygısız gezinmenin nasıl bir his olduğunu hatırladım. Oysa daha dün 'hayatımın sonuna kadar bu kaygıyla nasıl yaşayacağım' diye karamsarlık içinde kıvranıyordum.