Hayatları bomboş olan insanların yaşamı... Böyle bir yaşam nasıl bozulabilir ki? Mutlu olmak için gereken hiçbir şeye sahip olmayanlar nasıl mutsuz edilir ki?
Aklı fikri hep aynı sorulardaydı: Ruhların, onu eğitecek ustasından yoksun bırakarak vermek istedikleri mesaj neydi? İradesini, sebat gösterme ve kendi kendine öğrenme kapasitesinin test etmek için bir sınav mıydı bu ? Yoksa tersine devam etmemesi gerektiğine, bu görevin ona göre olmadığına mı işaretti? Yanılmış mıydı? Sezgisine adını veren şey belki de kişisel bir arzunun ifadesinden başka bir şey değildi... Kaderini, ne olursa olsun kabul edecekti ama neydi bu kader?
-"Yeniden yaşayabilmek için geçmişi didiklemeye son vermelisin. Ancak geleceğe bakarak günün birinde yeniden mutlu olabilirsin."
+"Neyin beni mutlu edeceğini artık bilmiyorum. Ama mutsuzluğun ansiklopedisini yazabilirim."