Belki Haziran’da mavi benekli çocuksun
Ah! seni bilmiyor kimseler bilmiyor
Bir şilep sızıyor ıssız gözlerinden
Belki Yeşilköy’de uçağa biniyorsun
Bütün İstanbul’u taşıyor gibisin
Ellerin ellerinin içinde üşüyor
Belki Kadıköy’de vapura biniyorsun
Sakarya’da bir kışlalı genç gibi uykusuzsun
Belki köşe başında beklenen busun
Belki de çoktan unutulmuşsun
Ben sana mecburum, sen yoksun.
- Atilla İlhan -