İkiyüzlülük içime işlemiş olsa da asla bir sahtekar değildim ; her iki yüzüm de yapmacıksızdı ; gündüz gözüyle öğrenip ufkumu genişletmeye ya da üzüntü ve acılarımdan kurtulmaya çabalarken ne denli kendimsem, zincirlerimden boşanıp utanca batarken de o ölçüde kendimim.
Özellikle yazılmış olduğu döneme ithaf edilmesine rağmen günümüzde bile toplumun iki yüzlülüğünü çok güzel yansıtan bir eser. Viktorian dönemi zaten yazarların ve tüm toplumun iyi ve kötü kavramlarını kendilerince nitelendirdikleri ve ayrıştırdıkları bir toplumdu. Bu eserde bunu çok güzel yansıtıyor. İçimizdeki kötülük zaten iyilikle birlikte var olmaya devam ediyor mu yoksa ortaya çıkmasına sebep olan şey toplumun kusursuzluk algısından dolayı onu tamamen bastırmaya çalışmamız mı? Bence zaten var olan bir şeyin bastırmaya çalıştıkça yüzeye çıkması aslında ki doğanın yansımalarında bile gördüğümüz bir durum bu. Saf kötülük ve saf iyiliğin var olduğunu düşünmüyorum. Herkes ikisine dair bir parça taşır benliğinde. Önemli olan başkalarından da ziyade kendi içinde birini diğerine kırdırmaya çalışmamak bence. Şu an böyle düşünüyorum ama nedense bir noktada fikrim de değişebilir gibi hissettim, bilemiyorum.
Dr. Jekyll ile Bay HydeRobert Louis Stevenson · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202427bin okunma