Gerçek mutluluk,yavaş yavaş azar azar gelir ve bu bizim hayata bakış açımızla, çevremizle,çevremizdekilere karşı davranışımızla doğrudan doğruya ilgili ve orantılıdır.Mutluluk, birbirini tamamlayan ufak tefek şeylerin birikmesinden doğuyor.
Ve beklemeye başladım.Yıllardır yaptığım tek iş zamanı öldürmek.Dişçinin bekleme odasındaki dergileri okumaktan farkı yok aslında yolculuklarımın,hayallerimin, cinayetlerimin.Her saniye lehime işliyor. işte tek işbirlikçim! Zaman. onun dışında kimse yardım etmiyor bana Dünya durursa ölürüm!
''Geçen gün kardeşim amcama gitmiş,amcam bizi sormuş sonra da demiş ki belliydi bunun böyle olacağı,bir evde o kadar kitap oldu mu başım belaya girer, herkes gibi işinde gücünde olsalardı bunlar yaşanmazdı. Bunları duyunca o kadar kırıldım ki hiç bir suç yükleyemedikleri için kitap okumak diye bir suç icat ettiler. ''