"Çok sonraları başka diyarlara gittiğimde,göz kamaştıran ışıklarla aydınlanmış sayısız şehirde kalabalıkların hayat dolu hallerine bakarak, onların hepsinin bizi bir kenara atıp görmezden gelmesine hem içerledim hem de nefret duydum."
"Yorganı belimize kadar çekmiş bir halde uyurken uykuya dalmışız. İşte Hyon o gece öldü.Vücut direnci düştüğünden soğuğa dayanamamıştı. Ama babam, babaannem ve ben, hiçbirimiz gerçekten bir damla yaş bile dökmedik"
Babam "İnsanın kalbi de yemek gibidir, uzun süre geçince bozulması doğal olduğundan sürekli yük olursak sonrasında gerçekten yardıma ihtiyacımız olduğunda soğukkanlılıkla sırtını döner" deyince babaannem de başıyla onayladı.