“Başkalarının aşkıyla başlıyor hayatımız
yaprakla yağmurun aşkı mesela
kim olsa serpilen coşturuyor bizi
imreniyoruz başkalarının mahvına
yağmur mahvoluyor çarparak
kendini parçalıyor mâşukunun açılan kıvrımında
yaprak dirimle irkiliyor nazlı ve mağrur
silkiniyor vuran her damlayla “
Reklam
Derdini sev, kaderini sev,
sana kuyuların karanlığından sonra aydınlığı göstereni sev.
Bir sorunu çözünce ardından hemen yenisi geliyor. İnsan büyürken düşünecek ve karar verecek çok fazla şey oluyor. Sürekli onları düşünüp neyin doğru olduğuna karar vermekle uğraşıyorum. Büyümek ciddi bir iş, öyle değil mi, Marilla?
Dün akşam çok iyi anladım, anlamı olmayan şeylerde anlam aramaya kalkmanın zamanımı boşa harcamak olacağını.
Seni dağladılar, değil mi kalbim,
Her yanın, içi su dolu kabarcık.
Reklam