Jean Valjean
@MonsieurLeblanc
2 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Merhaba sevgili kitap severler keyifli bir haftasonu dilerim.Mihail Şolohov’un Durgun Don serisinin ilk cildinden biraz bahsetmek istiyorum.Eser tam anlamıyla bir klasik. Anlatılan dönem, yaşantılar, karakterler… Hepsi birbirinden özel ve güzel..
Klasik bir Rus Edebiyatı olduğundan dolayı karakterlerin çok olması kafa karışıklığı yaşatıyor. Kitaptaki betimlemelerin okurken ağızda bıraktığı tat paha biçilemez. Karakterlere değil de betimlemeler ile olayların akışına kendinizi kaptırınca “Durgun Don” kesinlikle yaşanması gereken bir roman olup çıkıyor...
Romanı okurken sürekli yeni olaylar gelişiyor, bu nedenle heyecanı devamlı yüksek olan ve oldukca akıcı bir kitap.
Don nehri kıyısındaki Kazak Rusların gündelik hayatlarına, geleneklerine tanıklık ederken, bir anda savaşın ortasında buluyorsunuz kendinizi.
Yazarın o bölgede yaşamış olması tabiki tasvirlerin bu kadar gerçek olmasına katkı saglamıstır.
Sırada 2.cilt var.Başlamak için sabırsızlanıyorum.Kitapla kalın️️
Jean Valjean
Gregor Melehov'u severim ama Jean Valjean'ı daha çok severim.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Orwell'ın okuduğum ilk kitabı.Kitabı iyi ki şimdi okumuşum daha önce okusaymışım bir anlam ifade etmeyecekti herhalde.Yazarın geleceği görür gibi yazdığı kitaba hayran kaldım.Winstonın partiyi ve düzeni sorgulaması ama bir yandan da çok korkması diktatör rejimi iliklerine kadar hissettirdi.Julia ile tanışana dek kitap biraz zayıf kalıyordu ama ondan sonra çok akıcı bir hal almaya başladı.Obrien in yaptığı işkencelerde winstonla olan diyaloglar çok güzeldi.Sistemin asla yıkılmayacağını söylüyordu ve öyle de oldu.Winston sonunda Büyük Biraderi seviyordu.
P.S: Türkiye'yi hatırlatmadı değil
Jean Valjean
Şu sondaki P.S: olana kadar her şey çok iyiydi...
Başlangıçta bir tarihi roman zannederek aldığım kitap Fantastik & Felsefi bir roman çıktı. Yazar Osmanlı döneminde yaşayan kurgusal birbirinden farklı karakterleri teker teker kısa hikayeler tadında anlatıp; ana karakterimiz Bünyamin'in etrafında oldukça başarılı bir şekilde birleştirmiş. Sonra kitabın sonuna bir geliyorsunuz ki ana karakter Bünyamin değil onun babası. Felsefe ne alaka diye soracak olursanız da: kitap Descartes'ın "Düşünüyorum öyleyse varım" savını "Düşünüyorum öyleyse varsınız" diyerek bütün hikayeyi düşün gücünün bir sonucu haline getirmiş. Ayrıca eserin bazı yerleri o kadar eğlenceli ki resmen kahkaha atarak okuduğum noktaları var.
Jean Valjean
Biz yine tarihî demeyelim de tarihsel diyelim. Yorumu da çok beğendim.
İlk başlarda çocuklar için yazılmış gibi görünüyor olsa bile; kitabın kesinlikle o amaçla yazılmadığını sonlara doğru anlıyorsunuz. Demokratik yapı ve totaliter rejim arasındaki çatışmanın çocuklar üzerinden yansıtıldığı bu romanda, özellikle Simon karakterine hayran kaldım. Şunu yazmakta fayda var:
"En korkunç canavar, insanın ta kendisidir."
Jean Valjean
Keyifli gelmesinin sebebi çocuksu duyarlılıkla yetişkinler için kaleme alınmış olmasından olsa gerek.
Ahmet Hamdi Tanpınar, Türk edebiyatının zirvelerinden. İstanbul Türkçesini, İstanbul’u, aşkı, sanatın her dalını bulabileceğiniz bu romanda bir devrin kültürel yapısını motif motif işlemiş. Bu kitabı 4 defa okudum, hayatımın farklı dönemlerinde ve hepsinde yeni şeyler keşfettim. Mümtaz ve Nuran’ın naifliği, duygularını ifade ediş biçimi o kadar şiirseldir ki altını çizeceğiniz bir çok cümle olacak. Mutlaka okunmalı...
Jean Valjean
Dört defa okumaya daha tatmin edici bir yorum bekleriz.