Moonlight
@Moonlight5
İstanbul, 5 Ağustos
209 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Yeni evlerinde hemen kütüphane ya da kütüphanemsi bir şey bulunur, aynı tören bu kez de kutuların açılışı ve kitapların yerleştirilmesi sırasında yaşanırdı Hele kitaplarını alıp geri getirmesinler, hele iade edildiğinde tek satırına halel gelmiş olsun, o yumuşak, sakin, anlayışlı Cahide Hanım nasıl da aksi ve sinirli olurdu!
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
" Çocukluğun kendini saf bir biçimde
akışına bırakaması ne
güzeldi. Yiten bu işte!"
Nilgün Marmara
Moonlight
, bir kitap okudu10/10
Beğendi
·21 günde okudu
·Okunma: 13 Aralık 2025 19:57
·2025 8. kitabı
Oyun oynamaktan korkmuyor. Canı acıyınca, acıkınca, ihtiyaçları karşılanmadığında korku duyuyor ama bu insan geçmiş ve gelecekle ilgilenmiyor. Sadece anda yaşıyor.
Çok küçük bir çocuk duygularını ifade etmekten çekinmez. Sevgiyi hissettiğinde sevginin içinde erir ve sevmekten korkmaz. Bu tanım sağlıklı bir insanın tanımıdır.
Bir çocuk olarak gelecekten korkmayız ve geçmişten utanmayız. Doğal insani eğilimlerimiz, hayattan zevk almak, oynamak, keşfetmek, mutlu olmak ve sevmektir.
Peki, yetişkin insana ne oldu da bu hale geldi?
Neden böylesine farklılaşıyoruz?
Neden doğal ve özgür olamıyoruz?
Bir zamanlar özgürdük ve özgür olmayı seviyorduk, ama daha sonra özgürlüğün ne olduğunu unuttuk.
İki üç yaşlarında bir çocuğa baktığımızda özgür bir insan görürüz. Bu insan neden özgürdür? Çünkü o istediğini yapıyor.
Tıpkı bir çiçek, bir ağaç, bir hayvan gibi özgür. Çünkü henüz ehlileştirilmemiştir. İki yaşındaki bir insanın yüzünde çoğu zaman kocaman bir tebessüm vardır. Bu insan dünyayı keşfediyor ve eğleniyor.