Meryem
@Mor_Karga
Sınırları kaldırınca tüm kuşlar uçar. Kuşları özgür bırakın.
Okumaya metrodayken başlamıştım. İlk sayfalarında durup ben ne okuyorum demiştim. Okuyanlar bilir Alex ve arkadaşlarının olağanüstü kötülüklerini anlatarak başlamış kitap. Hani biz insanların bir düşüncesi vardır, kötülük yapan insanların hemen bir psikolog edasıyla geçmişinde acaba ne yaşadı da böyle kötü birisi oldu diye tespit yaparız. Ben de güya bu düşünce ile Alex'in geçmişine dönüp yaşadığı zorlukları ve acıları okuyacağımı bekledim. Ama hayır, kitap Alex'in ailesinin ne kadar iyi ve anlayışlı olduğunu, hiçbir zorluk çekmediğini, çevresinin de iyi olduğunu anlattıkça şaştım kaldım. Meğer Alex kötü bir insanmış. Peki Alex'in yaptığı tüm kötülükler onun yanında mı kalacak? Alex aslında özünde mi kötü, asla iyileştirilemez mi? Peki bir insanı, kötü bir şey yapmaya kalkışırken acı çekmesini sağlayacak bir deneyle kötü insandan iyi insana dönüştürürsek o insanın iradesinin alınmasına ve robotlaşmasına sebep olunmaz mı?
Yazar da bu sorulara değinmiş. Kötü bir insan iyileştirilebilir mi? Herkesin özü iyi mi?
Reklam
Cengiz Aytmatov'un muazzam bir dili var. Okurken bunu doyasıya hissediyorsunuz. Zeki bir beyinden çıkmış cümleler, okuru yazarın istediği yere çekiyor ve okurun durup düşünmesini istediği yerlerde durmasını sağlıyor.
Olaylar Kırgızistan'da yaşanıyor.Rusya'nın uzay üssü kurma maceraları, geleneklerine bağlı olan o yöredeki insanların hoşuna gitmiyor. Baş karakterimiz Yedigey, kendisi demir istasyonunda çalışıyor. Karısı Ukubala ile birlikte tren istasyonunun olduğu yerde yaşıyor. Karısı ile birlikte birçok zorluklar çekmişler. Olaylar da Yedigey'in etrafında dönüyor. Benim en çok etkilendiğim bölüm Nayman Ana'nın mankur olan oğlu için yaptığı fedakarlıkları, onun için çırpınışları ve feryatları. Yıllar oldu aklımdan çıkmıyor. Yazar o kadar derin ve etkileyici anlatmış ki şimdi bile yazarken hiç görmediğim Kırgızistan'a gidiyor, kitapta geçen olayları uzaktan izliyorum. Zarife,Abutalip, Kazangap ve daha niceleri hepsi birer tanıdık gibi zihnimde yer edindiler.
Hayatınızın bir döneminde mutlaka bir Cengiz Aytmatov rüzgarı geçsin. Daha da iddialı olmak gerekirse mutlaka Yedigey ile bir tanışın. Ukubala ile oturup bir çay için. Kazangap'ın arkadaşlığını edinin. Abutalip'in çocuklarının okuması için yazdığı ama hiç okutamadığı savaş anılarını dinleyin. Velhasıl kelam mutlaka okuyun.
Meryem
, bir kitap okudu8/10
Beğendi
·3 günde okudu
·Okunma: 26 Haziran 2023 18:03
·2023 28. kitabı
Gönül Bir Yel Değirmenidir Sevda Öğütür·İnsan ve Toplum
8/10
Beğendi
Kitabı resmen bir günde bitirdim. Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın dili o kadar akıcı ve sade ki kendimi bir an kitabın son bölümünde buldum.
Meşhur Şadan Bey'imiz, onun yaptıkları ve yaptıklarının sonucu olarak oluşmuş kitap. Sabiha Hanım kitabın yarısına kadar benim en çok sevdiğim bir karakterdi taa ki sonunu okuyuncaya dek. Her ne kadar intikam almak arzusunda olsa bile kendisine yapılan haksızlığın seviyesizliğine düşerek bu intikamı tasarlaması böyle bir kadın için ne yalan söyleyeyim üzücü ve beklenmedikti. İşin komik tarafı kitabın sonunda artık Şadan Bey'in bu yanlışları yapmayacağını düşünsek de beyefendinin aklının hala diğer kadında kalmasıydı.
Her şeyin ötesinde Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın kadın-erkek arasındaki eşitsizliği, kadın ve erkek arasındaki bir suçun sadece bir kadına bırakılmasının yanlışlığını savunmasını, tüm ahlak bekçilerinin aslında birer ahlak yoksunu olduğunu ve kendisini aklamak için elinden gelenin en iyisini yapacağını, ve yanlış kararların ne gibi kötü sonuçlar doğuracağını çok güzel bir dille anlatmış.
Gönül Bir Yel Değirmenidir Sevda ÖğütürHüseyin Rahmi Gürpınar · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20255,6bin okunma