Bir insanın gidişiyle değil,
Ardında bıraktığı sessizlikle ölür insan.
Çünkü bazı sessizlikler,
bin çığlıktan daha çok yer eder kalpte.
..
Ve insan duymadığı o seslerle savaşır gecelerce...
Hatırlamak acıtır,
Ama unutmak bir tür inkâr gibidir kendine..
Sonra herkes kadeh kaldırıyor kaybettiklerine,
"Şerefe"
-neye içiyoruz
-gidenlere
-kim gitti
-kimse kim
Doğru ya herkesin bir gideni var dimi?
Birde gönderdikleri..
Yaşamak isteyen,ne olursa olsun kuvvetli bir şekilde hayata tutunmayı başarıyor.
Onlar adına seviyorum çünkü bu insanlığın galibiyeti denen şeyin ta kendisi.
Fakat ölmenin de suç olduğunu düşünmüyorum.