Batan Güneş
Osamu DazaiYazar:
Osamu Dazai
Çevirmen:
Esin Talu Çelikkan
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 38 dk.
Sayfa Sayısı:
128
Basım Tarihi:
2016
İlk Yayın Tarihi:
Ocak 1947
Yayınevi:
Olvido
Orijinal Adı:
斜陽
Orijinal Dil:
Japonca
Orijinal Ülke:
Japonya
ISBN:
9786056663741
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
9 diğer baskı · Tümünü Göster
Batan Güneş
1.929 okunmaİthaki Yayınları · 14 Temmuz 2023 · 128 s.
Batan Güneş
1.039 okunmaOlvido · 2016 · 128 s.
Batan Güneş
861 okunmaOlvido Kitap · 9 Eylül 2021 · 128 s.
Batan Güneş
351 okunmaYapı Kredi Yayınları · Kasım 1995 · 101 s.
Güneş Batarken
336 okunmaSel Yayıncılık · 3 Mayıs 2023 · 128 s.
Akşam Güneşi
2 okunmaMirhan Kitap · Ocak 2026 · 144 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
İnsanlığımı Yitirirken yazardan okuduğum ilk kitaptı. Kaleminde bir büyü olduğunu söyleyemezdim ama yine de farklı bir bakış açısı katmıştı. Bir roman daha okumak istemiştim ona ait ama yalnızca hayal kırıklığı oldu. Hikaye güzel başladı fakat ortalarına doğru ilerledikçe yavanlaştı, sıkılmaya başladım kendimi veremedim. Savaş sonrası Japonya’sına dair güzel izler taşıyor. Fakat ben Osamu Dazai’nin yazım tarzını pek sevemedim. Yazar sevmek görecelidir elbette. Kısa bir kitap, Japon edebiyatı tatmak isteyen bir şans verebilir.
Benim için tek güzel yanı artık Osamu Dazai ile vakit kaybetmek istemediğimi kesin olarak anlamış olmak. Zaten bu denli kasvet bana çok fazla.
Kazuko, abisinin madde bağımlılığı ve borçları yüzünden kocasından boşanıyor ve düşük yapıyor. Boşanmadan sonra annesine bakmaya başlayarak abisinin savaştan dönmelerini bekliyorlar.
Kazuko ve ailesi soylu bir aileden gelmelerine rağmen savaş sonrası Japonya’da yaygınlaşan yoksulluk, umutsuzluk ve ızdıraptan onlar da nasiplerini alıyor ve evlerini satıp başka bir yere yerleşip kendi kendilerine geçinmeye çalışıyorlar.
Kazuko’nun kardeşi Naoji, aslında Osamu’nun kendisi. Naoji’yle kendi varoluş felsefesini, boğuştuklarını anlatmaya çalışırken kitabın sonundaki Naoji’nin intihar mektubuyla da Osamu kendi intiharını da haber etmiş bizlere… Kitabı yazdıktan bir yıl kadar sonra intihar etmiş çünkü Osamu da.
Bu intihar mektubu beni bu kısacık ama dolu dolu olan kitapta en çok etkileyen ikinci şeydi. Mektubun sonlarına doğru artık tutamamıştım kendimi ve ağlamıştım.
En çok etkileyen şey ise şimdiye kadar okuduğum tüm Japon edebiyatı kitaplarından ziyade ana karakterinin güçlü bir kadın olmasıydı. Kazuko’nun her şeye rağmen çok güçlü bir duruşu var ve bir kadın olarak tüm aileyi geçindirmeye çalışması özellikle dönemin Japonya’sında, etkileyici ve ilham vericiydi.
Çok güzel cümleleri de var gerçekten insanın içine dokunan ki zaten post itlerle doldurdum bu 120 sayfalık kitabı.
Kesinlikle öneririm ama belki bundan önce İnsanlığımı Yitirirken’i okumak Osamu’yu anlamak ve tanıma adına daha faydalı olabilir.
He bir de bu kitabın Fransızcadan çevrilmiş olmasını aşırı saçma buldum, orijinal dilinden çevrilse daha iyi olurmuş ki hatalar da bariz göze çarpacak şekilde. Umarım başka bir yayınevinden orijinal dilinden çevrilerek de basılır ve daha çok okuyucuya ulaşır.
Osamu Dazai’nin okuduğum ilk kitabı. Yazardan haberdar olma sebebim ise bunda bir kaç önce izlediğim bir animeydi. Aynı şekilde Akutagawa Ryunosuke ile de bu şekilde tanışmıştım. Her iki yazarda beni hayatları bakımından çok etkiledi. Kitap savaş sonrası Japonya insanını anlatıyor ama derine baktığımızda Osamu Dazai’nin kendisi varmış gibi hissediliyor. Naoji için biçilen son “kesinlikle Dazai’nin işi bu” dedirten cinsten. Velhasıl kelam Japon edebiyatı da beni yavaş yavaş içine çekmeyi başardı. Keyifli bir okumaydı.
Doğan güneşin ülkesinde de, gün batar.Edebiyat
Batan Güneş, ağır bir yenilgi ile 2. Dünya Savaşı'ndan çıkmış Japonya temellerinde oturtulmuş karamsar bir kurgu. Savaş sonrasında birçok yara alan Japonya, ciddi travmalar geçirmektedir, ekonomik ve sosyal açıdan sıkıntı içindedir. Genel planda manzara bu şekildeyken, özelde Kazuko'nun çözünmeye başlayan ve zamanla parçalanan ailesinin dramı işlenir.
Kazuko ve ailesi, ekonomik açıdan güçlü iken, zamanla bu durumun bozulması nedeniyle soylu yaşantılarını terk edip köye yerleşmek zorunda kalırlar. Ailenin babası halihazırda vefat etmiştir, anne ise amansız bir hastalığın pençesindedir.
Hikaye boyunca Kazuko'nun, erkek kardeşinin ve annesinin dramı işlenir. Ve hikayenin başından sonuna kadar ölüm kurguya, gülümseyen bir lanet gibi motif motif eklenmiştir.
Oldukça karamsar olmasının yanı sıra karmaşık anlatımı sebebiyle de okuması çok kolay değil.
Tüm bunların yanı sıra, yazarın diğer eserlerine ve hayatına aşina olanlar, bu kitabın çokça otobiyografik nitelik içerdiğini söylüyorlar. Kitapta geçen tüm karakterlerin yazardan birer parça taşıdığından ve kurgunun yazarın hayatına oldukça benzediğinden bahsediyorlar.
Osamu Dazai, bu kitabı yazdıktan bir yıl sonra intihar etmiş. Belki hikayenin tamamında kol gezen ölüm, bu intiharın habercisidir; kim bilir.
Karamsar kitaplardan rahatsızlık duymayanların ve bir aile tradejisine manevi olarak dayanbilecek olanların bu kitaptan zevk alacağına inanıyorum.
Okuduğunuz için teşekkür ederim. Sevgiyle. :)
Dazai'nin hayata olan korkunç ümitsiz bakış açısını bu eserde de gördüm. Değişik bir dinginlik içinde umutsuz soylu bir ailenin yaşamını anlatmış ama yine kendi hayatını esere sızdırmayı başarmış. Kendisinden okuduğum ikinci eser ve bu eserinde de bataklığı anlatmış. Dazai'nin en sevdiğim yönü de kendi bakış açısını apaçık eserlerine yansıtması saklanma gereksinimi hissetmemesi. Bu dünyayı sevmiyorsa sevdirmiyor da...
DOĞMUŞ OLDUĞUM İÇİN BENİ AFFEDİN!!!
Yeryüzünün en akıllı ve en yaşlı beyinleri bize devrimi ve aşkı en budalaca ve en iğrenç işleri olarak tanıttılar. Savaştan önce ve hatta savaş sırasında bundan emindi. Oysa bozgundan sonra yaşlı ve akıllı beyinlere artık inanmıyoruz ve yaşam hakkında söylediklerinin tam tersi gerçeğin ta kendisidir, diye inanıyoruz.
Devrim ve aşk, aslında yeryüzünün en iyi ve en hoş nimetidir ve değerli oldukları için yaşlı ve akıllı beyinlerin yalanın keskin üzümlerini üzerimizde çiğnediklerini düşünüyoruz. Ben tüm varlığımla şuna inanmak istiyorum:İnsan, Aşk ve Devrim için yaratılmıştır. (s.84)
Batan Güneş ismi, ilhamını yeryüzünün en büyük güneşi olduğuna sonuna kadar inanmış olan Japon İmparatorluğunun 2.Dünya Savaşına hızlı bir giriş yapmasından sonra aldığı ağır yenilginin sonucunda tüm inandıklarının yerle bir olmasına ithafen eserdeki yerini alıyor.
Genel konusu itibariyle savaş öncesi soylu bir ailenin savaşın akabindeki yaşadığı dramı, yoksulluğu, çaresizliği ele alan bu eser için öncelikle önerim eğer kitabı okumak gibi bir niyetiniz olursa yazarımız Osamu Dazai'nin yaşamına küçük bir göz atmak yönünde olacaktır.
Osamu Dazai gözlerini saygın ve zengin bir ailede dünyaya açmasıyla yaşadığı sosyal refah zamanla kendisini tercihlere götürmüş ve bu tercihler aile tarafından pek de hoş karşılanmamış;Komünist partiye üye olmak, edebiyat bölümü okumak gibi... Bu durum zamanla yazarımızın ailesiyle olan bağlarını zayıflatmakla kalmayarak kendisini esrarkeşliğin ve alkolikliğin pençesine düşürmüş bu yetmezmiş gibi verem ile de hayatı tam bir bal—kaymak olmuştur.
Soyluluk ve komünizm arasında yaşadığı çelişki, savaş sonrası ailenin ekonomik olarak çıkmaza girmesi Osamu'yu zamanla ölüm, yalnızlık temalarının üzerine eğilmesine büyük katkı sağlamıştır. Zaten sonunda da bu
Batan Güneş - Osamu DazaiEdebiyat
Okumaya başladığımdan itibaren o karanlık, karamsar hava hiç dağılmadı. Hatta yazarın ruh halini bana çok iyi anlattığı bir kısım var o da şöyle: "Bir süredir, uğursuz bir yağmur durmadan yağıyor." / syf 43 Cümlenin sonuna şöyle bir not düşmüşüm, "Bakış açısı ne kadar önemli."
Yazarın hayatını biraz olsun bilmek yapıtları okurken gerçekten çok büyük artı sağlıyor diye düşünüyorum. Hem yazarla, hem karakterle aynı anda iletişim kuruyoruz. Böylece hikâye daha da bir anlam kazanıyor. Osamu Dazai 
Batan Güneş
Osamu Dazai Batan GüneşBatan Güneş - “Shayo”Edebiyat
"Batan Güneş, Doğan Güneşin Ülkesi olarak bilinen Japonya'nın savaş sonrasına dair çarpıcı bir roman"
Bir yerde okuduğum kadarıyla Dazai, bu kitabı yazdıktan 1 yıl sonra intihar ediyor. Kitap otobiyografi niteliğinde olmasa da, Dazai'nin hayatını biraz araştıranlar, kitaptaki karakterlerin hepsinden yansıyan Dazai'yi farkedecekler.
Savaş sonrası, soylu bir ailenin tükenen yaşantısını anlatıyor kitap; duru, dramatik, gerçekçi. Soylu yaşantısını terketmek zorunda kaldıktan sonra yokluğa uyum sağlamaya çalışan, yaşamla mücadelesini sürdüren Kazuko , "Japonya'nın sonuncu büyük hanımefendisi" Anne, esrar bağımlısı "hayta", "ümit etmek için bir nedeni olmayan" Naoji, alkolik, asla mutluluğu tadacağına inanmayan Bay Uehara kitaptaki baş karakterler.
Karakterlere bakıldığında hepsi Dazai'den izler taşır:
Kazuko, kendisini soylulardan çok işçi sınıfına yakın hisseden, varlıklı bir ailenin asi çocuğu, abisi Naoji esrar bağımlısı bir nihilist, Uehara, zamanını kitap yazmaktan çok barlarda geçiren, Dazai gibi alkolik bir romancı.
Savaşın etkisini anlatırken şu şiirden ilham alır Kazuko:
"Geçen yıl bir şey olmadı
Bir önceki yıl bir şey olmadı
Ondan da önceki yıl bir şey olmadı"
Hayatının çekilmez olduğunu dile getirdiği bir mektubunda, yürürlükte olan Kadın Yasa'sı nedeniyle tartışmalı bir karar verdiğini açıklar ve birinin metresi olacağını söyler.
Kendisine tavsiye edilen "ya bir koca ya da bir evde iş" bulması fikrini reddeder - kendisiyle evlenmek isteyen büyük bir sanatkarı geri çevirir.
Rosa Luxembourg'un kitabına duyduğu ilginin "ekonomi siyasetinden" öte, "yazarın tüm geleneksel düşünceleri yıkmakta gösterdiği olağanüstü cesaretten" kaynaklandığını belirtir.
"Nasıl Rosa Luxembourg yaşamak için ekonomi politikasının yeni ilkelerine dayanmak zorunda kalmışsa ben de
Batan Güneşlerin Anısına...Osamu Dazai'nin okuduğum ikinci kitabı. Onu ilk 
İnsanlığımı Yitirirken ile tanıdım. Çok büyüleyici bir kitaptı diyemem ama Japon edebiyatına karşı bir ilgi duymamı sağladı.
Bireyin kendiyle ve toplumla çatışmasını anlatan akıcı bir kitaptı. Ailesi dağılan bir genç kızın hikâyesini anlatan bu kitap, insan ilişkilerine yeni bakış açısıyla bakmamı sağladı.
Beğendiğim alıntıları profilimde paylaştım, bakmak isterseniz bakabilirsiniz :)Dünya Edebiyatı
Osamu Dazai'nin okuduğum ikinci kitabı. Onu ilk İnsanlığımı Yitirirken ile tanıdım. Çok büyüleyici bir kitaptı diyemem ama Japon edebiyatına karşı bir ilgi duymamı sağladı.
Bireyin kendiyle ve toplumla çatışmasını anlatan akıcı bir kitaptı. Ailesi dağılan bir genç kızın hikâyesini anlatan bu kitap, insan ilişkilerine yeni bakış açısıyla bakmamı sağladı.
Beğendiğim alıntıları profilimde paylaştım, bakmak isterseniz bakabilirsiniz :)
Batan Güneş-Osamu Dazai
🖋20.yüzyılın Japon edebiyatının en önemli isimlerinden biri olan Osamu Dazai zengin bir ailede doğup büyümesine rağmen bu ortama hiç bir zaman ayak uyduramamış ve genç yaşta ailesinden uzaklaşmıştır. Kitaplarında sıklıkla yalnızlık ölüm ve intihar düşüncesini işlemiştir. Yaşamında sık sık intihar girişimleri olup başarısız olan yazar 39. yaş gününde bir kez daha intihar etmeye kalkışarak hayatını kaybetmiştir. Son kitabının finalini yazamadan hayatını kaybeden Osamu Dazai tüm dünyanın en çok okuduğu yazarlardan biri olmuştur. Yazar Osamu Dazai’nin yaşamı karmaşık kişiliği ve toplumdan soyutlanışı, her ne kadar ona zorluk çıkarsa da gerçek edebi kişiliğinin oluşmasında etkili olmuştur.
🖋 ‘Batan Güneş’ kitabı Savaş sonrasında ki Japonya'nın çöküşünü soyluların yitirdikleri unvanlarını bir ailenin yaşantısından anlatıyor. Ayrı zamanda Camus gibi bireyin var olma çabası ve toplumdaki yeri ve önemini, Japon toplumunun benim çok saygı duyduğum onurlarına düşkünlüklerini kurgu üzerinden okuyucuya sunmuş. Otobiyografik özellikler taşıdığını düşündüğüm romanı Güler Düzgün ablamla eş zamanlı olarak severek okudum. Kendisine teşekkür ediyorum
-
Yazar Hakkında
Osamu DazaiYazar · 14 kitap
Takma adı Osamu Dazai olan ve bu isimle daha iyi tanınan Şuji Tsuşima, 1909'da Tsugaru Yarımadası'nın merkezi yakınlarında küçük bir kasaba olan Kanagi'de dünyaya geldi. Ailedeki siyasetçi olma geleneğine karşı çıkan Dazai gençliğinde yazar olmaya karar verdi. Yirmi yaşında Tokyo Üniversitesi Fransız Edebiyatı Bölümü'ne kaydını yaptırdı. 1935'te kısa hikayeleriyle ve 1936'da ilk romanı ile (Bannen- Alacakaranlık Yılları) Akutagava Ödülü'ne aday gösterildi. Ödül başka yazarlara verilse de Dazai'nin ünü yayıldı. Bunu takip eden on yılda otuzu aşkın edebi ve otobiyografik eser yayımladı (1944 basımı Mor Bir Serserinin Gezi Notları da dahil). Dazai'nin en iyi eserleri savaşın hemen sonrasına rastlar: 1947'de Şayo (Batan Güneş-YKY 1993), 1948'de Ningen Şikkaku (Artık İnsan Değil).
Hayatının büyük bölümünü intihar takıntısıyla geçiren Dazai, 1948'de metresiyle birlikte suya atlayarak intihar etti. Ama ölümünden kırk yıl sonra bile Japonya'da hâlâ ilgi gören bir yazardır.
