Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Seversin dünyayı doludizgin
ama o bunun farkında değildir
ayrılmak istemezsin dünyadan
ama o senden ayrılacak
yani sen elmayı seviyorsun diye
elmanın da seni sevmesi şart mı?
Yani Tahiri Zühre sevmeseydi artık
yahut hiç sevmeseydi
Tahir ne kaybederdi Tahirliğinden?
Nazım Hikmet Ran
Esamesi okunmayan birkaç şeye rağmen, hayat devam ediyor ve gülümsemek zor. "Umut işkenceyi uzatır" derler. En büyük kötülükmüş umut. "Bahsi nereye koyduğuna göre değişir" de derler ya hani. Kırmızı, siyah, yeşil belki de.. Neye umut bağladığına göre de değişiyor.
Çok zor değil gülümsemek! yine de bir kas hareketinden ibaret olmadığını anlayacak kadar yaş aldım sanıyorum. Tuttuğumu kopardım. "Yeni doğan gün bir umutmuş, tan kızıllığı bir umutmuş, güneş her sabah sil baştan doğarmış" gibi basmakalıp cümleler de kurmuyor ve, kurmadığım gibi hissetmiyorum da! Hayır, gülünecek bir şeyler bulma arayışına da girişmiyorum. Yine. de inancımı kaybetmedim, hiçbir zaman. İnsan bir şeylere inanmak zarureti içinde dönüp dururmuş. Yalan.
Ben bir tek umuda inanıyorum, bir de denize.
Her şeye rağmen gülümsemiyorum. Hiçbir şeye rağmen gülümsüyorum. Çünkü hiçbir şeyin içinde her şey varmış deniz! Yalnızın içi daha bir kalabalık olurmuş. Kalabalık da sıkarmış bir zaman sonra. İyi ki deniz varmış.
Deniz olmayan gök, mavi değil; üzerinde kaptan olmayan bahir, deniz değilmiş. Gülümsemek, ne olursa olsun, her şeye ve hatta hiçbir şeye rağmen güzel şey. Hayat için ve hiçbir şeye rağmen.
Ne yazık, insan için ne yazık! Sahi ne diyordum? Herkesin bir evi olmuştur ve ne garip; bütün hikayeler orada başlar! Artık yerinde yeller esse dahi; bir gün dönmen için seni bekleyen yerdir orası! Döndüğünde bulamayacak olsan da; içinde, beyninde, kalbinde yahut orada bir yerlerde seni beklemekten hiç çekinmez! Yorulmaz! Onu kaybetmek, acıların en büyüğü olsa gerek. Ne diyeyim, bir gün, bir yerlerde beni bekleyen eski evimi bulabilirim dilerim. Zira evini kaybetmek nedir, bilen bilir deniz.. Çocukluğunun geçtiği sokakları, ilk kavgaları ve ilk masumane duyguları terk etmektir bu. Sessizce içinden eksilmektir.